Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9782 K.2024/9403

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 2002-2016 yılları arasında tersane ve fabrikalarda kaynak işlerinde çalışan müvekkilinin, 04.01.2011-17.10.2015 tarihleri arasında davalı işverenin işinde çalıştığını, müvekkilinin işyerinden ayrıldıktan sonra da iş hayatının devam ettiğini, ellerinde ve vücudunun sair yerlerinde kaşıntılar ve irinli yaralar başlayan müvekkilinin ...

Kartepe Müdürlüğüne başvurduğunu, buradan şifahi olarak Kocaeli Üniversitesine sevk edildiğini, burada kendisine atopik dermatit (geç başlangıçlı) ve alerjik kontakt dermatit teşhisleri konulduğunu, İstanbul İl Sağlık Kurulunun 31.01.2017 tarih ve 0038 sayılı kararı ile müvekkilinin hastalığının mesleki olmadığına karar verildiğini, yapılan itirazlar neticesinde Yüksek Sağlık Kurulunun 11.12.2017 tarihli 2017/2096 Esas ve 91/16557 karar sayılı kararı ile itirazının reddedildiğini, müvekkilinin, davalının işinde hiçbir rahatsızlığı olmadan çalışma hayatına başladığını,

hastalığının yapmış olduğu işten ve işin yürütüm koşullarından kaynaklandığını, davalı kurumun yasaya aykırı, maddi dayanaktan yoksun ve sağlık raporları ile belirlenen teşhislere aykırı kararının, davacının temel sosyal güvenlik risklerinden birsi olan meslek hastalığına karşı kurumsal güvenceden yoksun kalmasına neden olduğunu, ayrıca hastalık nedeniyle başka işlerde çalışamadığını, ailesinin nafakasını temin edemediğini, müvekkilinin 2016 Aralık ayından beri işsiz olduğunu, davayı Kocaeli Baro Başkanlığı Adil Yardım Bürosuna başvurarak açtığını, bu nedenlerle,

meslek hastalığı kaynaklı maddi ve manevi tazminata ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığına dair Kurum işleminin iptalini ve hastalığın meslek hastalığı olduğunun tespitine, meslek hastalığı nedeniyle davacıda oluşan iş gücü kayıp oranının belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 7 nci maddesine yapılan ekleme ile yapılan düzenlemede, kuruma dava açılmadan önce başvuru yapılmasının dava şartı haline getirildiğini, başvuru olmaması halinde davanın esasa girilmeksizin reddi gerektiğini, dava konusu dönemde meslek hastalığı tahkikat dosyası açılarak davacının hastalığının mesleki olmadığının belirlendiğini, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'nun da aynı görüşü belirttiğini, bu durumda yıllar önce meydana gelmiş olan kazaya ilişkin tekrar tespitin mümkün olmadığını, yapılan tespitlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, bu nedenle haksız davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davacı tarafça atopik dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespiti istemi ile eldeki dava açılmış ise de birbirini teyit eden 11.12.2017 tarih ve 91/16557 sayılı Yüksek Sağlık Kurulu ve 12.06.2023 tarih ve 13728 Sayılı Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin raporlarında atopik dermatit ve alerjik kontakt dermatit hastalıklarının mesleki olmadığının belirtildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı müvekkilin, yaklaşık 20 yıldan beridir sertifikalı kaynakçı olarak mesleğini icra ettiğini, gerek elektrik gerekse gazaltı kaynağı yapabildiğini, çalıştığı işyerlerinin hepsinde kaynakçı olarak vazife alan müvekkil, hayat standartını aşırı düşüren irinli yaraların ellerinde, kollarında çıkması sonucu bu duruma katlanamadığını ve SGK'ya başvurduğunu, gerekli işlemlerden sonra müvekkilin sevki İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesine gönderildiğini,

bu süreçte hastaneye sevk edilen müvekkil için önce 08.10.2016 tarih ve ... numaralı sağlık kurulu raporunda atopik dermatit (mesleki değil) tanısı, sonra 24.05.2017 tarihli ve ... rapor numaralı kararında; atopik dermatit (mesleki değil) allerjik kontakt dermatitin mesleki olduğuna ve en son 12.07.2017 tarih ve P-170073382 numaralı sağlık kurulu raporunda;

atopik dermatitden bahsedilmeyerek direkt (L23.9) allerjik kontakt dermatit (mesleki) olduğuna karar verildiğini, müvekkili davacının sağlık durumu kademeli bir şekilde kötüye gitmekte ve tanısı meslek hastalığı şeklini aldığını, ayrıca sosyo-ekonomik hayatı da altüst ... geldiğini, gerek SGKB İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, gerekse Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu müvekkilin dosyasını tam ve eksiksiz olarak değerlendirmeden "...Atopik Dermatit hastalığının meslek hastalık olmadığına..." şeklinde karar verdiğini, bu yanlışı Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu 12.06.2023 tarih ve 13728 sayılı kararı ile bir kez daha tekrar ettiğini,

17.05.2019 tarihli dava dilekçelerinde "...atopik dermatit (geç başlangıçlı) ve allerjik kontakt dermatit teşhisleri..." konulduğundan bahisle müvekkile ait rahatsızlığın (allerjik kontakt dermatitin ve atopik dermatitin) meslek hastalığı olarak kabulü talep edildiği halde, Mahkeme de sağlık kurul raporlarına ve taleplerini gözünü kapamayı tercih ettiğini belirterek, Mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay içtihatları doğrultusunda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,