Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9903 K.2025/1799

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... nezdinde işçi statüsünde çalışmakta iken 1985-2012 tarihleri arasında yaptığı fazla mesai ücretlerinin prime esas kazanç ücretine dahil edilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olay incelendiğinde uyuşmazlık konusu dönemde sigortalının fazla mesai yaptığına ya da fazla mesai karşılığı kendisine ödenen ücret tutarına ilişkin yazılı bir belge bulunmadığı, davalı ...

Belediyesi tarafından sunulan herhangi bir belge de bulunmadığı SGK hizmet dökümleri ve ücret bordrolarının 1985-2012 yılları arasında tutarlı oldukları, ancak fazla mesai ile ilgili bir açıklamaya rastlanmadığı, bir ek gösterge olmadığı, Üsküdar Belediyesinden 1985-2012 dönemlerine ilişkin dosya münderecatında fazla mesai hesaplamak için puantaj cetveli, fazla mesai çizelgeleri ilgili bir dokümana rastlanmadığı; toplanan deliller, Kurum kayıtları, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; dosya kapsamında alınan tanık ifadelerinin ücrete yönelik

tespit yapmayı mümkün kılacak nitelikte olmadığı, davacının iddiasının senetle ispat sınırı içinde kaldığı, fazla mesaiye yönelik ücretin ispatına yönelik yazılı delil de bulunmadığı anlaşılmakla Kurum kayıtlarına bildirilenden farklı bir prime esas kazanç ücretin tespitini yapmak mümkün olmamış, yazılı delille ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık prime esas kazanç tespit istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesi ile aynı Kanun’un Geçici 7. maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun’un 77. maddesi hükümleri ile 21.10.2014 ve 04.08.2014 tarihli Kurum denetmen raporları, bilirkişi raporları, Belediye müzekkere cevapları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR