Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9913 K.2025/362

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.06.2006-11.08.2013 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait 1019384 sayılı iş yerinde 01.06.2006-03.09.2009 tarihleri ve 12.05.2010-11.08.2013 tarihleri arasında brüt asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili özetle, 1.İş yerinde SGK eliyle yapılan 06.11.2012 ve 01.07.2013 tarihli denetimlerde davacıya ait çalışmanın tespit edilemediğini, bu durumun davacının iddia ettiği gibi bir çalışmasının olmadığını gösterdiğini; 2. Kabul anlamına gelmemekle birlikte, davacının bir an için çalıştığı kabul edilse dahi, bu çalışmanın sürekli mi yoksa geçici mi olduğunun belirlenebilir olmadığını ve çalışma süresine ilişkin tanık beyanları arasında çelişkiler bulunduğunu ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. 1.Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2. Eldeki davada, davacı 01.06.2006-11.08.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, karar eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Davacının tespit talep ettiği dönemde dava dışı iş yerlerinden hizmetlerinin bildirildiği, davacı vekilinin yazılı beyan dilekçesi vererek dava dilekçesini bu hususta düzelttiği ve bu süreler dışlanarak hüküm kurulduğu; buna karşılık hükme esas alınan tanık beyanlarında davacının iş yerinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının belirtildiği, hükme esas alınmayan tanık beyanlarında davacının çalışmasının düzenli olmadığının belirtildiği, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, Kurum tarafından 06.11.2012 ve 01.07.2013 tarihlerinde iş yerinde yapılan denetimlerde davacıya rastlanmadığı, bu hususun sorulup araştırılmadığı gibi, davacının gözlemeci olarak iş yerinde çalıştığı yönündeki beyanı ve bu yöndeki tanık beyanları göz önüne alındığında, portör muayene kayıtlarının da getirtilmediği anlaşılmaktadır.

Gerekli araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

3. Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR