Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9947 K.2025/701

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; davacının kendi çalışmasının tespit edilmesi sonucu babasından aldığı yetim aylığının iptal edildiğini, 26.10.2007-25.01.2018 tarihleri arasında ödenen aylıkların tahsili için başlatılan İstanbul Anadolu 9. İcra Müdürlüğünün 2018/1893 Esas sayılı icra takibine itiraz edildiğini, Kurum işleminin iptali ile borçtan sorumlu olmadığının tespitine, Mahkeme aksi kanaatteyse 5510 sayılı Kanun'un 96. madde b bendi gereğince ancak 5 yıllık faizsiz talebinde bulunabileceğinin tespitini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; davacı Kurum davalı ...'ın ... babasından dolayı ölüm aylığı almakta iken ... T.A.Ş Mensupları Tekaüt Sandığına tabi çalışmalarından dolayı emekli olduğu tespit edildiği ve 26.10.2007-25.01.2018 tarihleri arasında Kurum tarafından davalıya 36.024,22 TL yersiz ödeme yapıldığı ve işlemiş faiz ile birlikte 50.197,97 TL Kurum zararının olduğunu, borçlunun Anadolu 9. İcra Müdürlüğüne 2018/11893 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile icra inkar tazminatı ödemesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının kendi çalışmasının tespit edilmesi sonucu babasından aldığı yetim aylığının durdurulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının babasından emekli maaşı almakta iken dava dışı ... T.A.Ş.

Mensupları Tekaüt Sandığına tabi çalışmaları neticesinde tarafına faiziyle birlikte toplam 50.828,64 TL yersiz ödeme borcu çıkartılmış olduğu, davacı yanca Kuruma başvuru yapılıp dava açıldıktan sonra borcun Kurumca revize edilerek sehven yapılan hesaplama bertaraf edilerek yersiz ödeme borcunun asıl alacak olarak 2.509,58 TL olarak tespit edildiği anlaşılmakla, davanın kısmen kabulü ile Kurum işleminin kısmen iptali ile davacının 02.05.2018 tarihi itibariyle Kuruma 2.509,85 TL asıl alacak 1.284 TL faiz olmak üzere toplam 3.793,85 TL yersiz ödeme borcu olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi 2019/58 Esas sayılı birleşen davanın kısmen kabulü ile İstanbul Anadolu 9. İcra Müdürlüğü 2018/11893 Esas sayılı takibe yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 2.509,85 TL asıl alacak ve takip tarihine kadar işlemiş 1.284,00 TL faiz olmak üzere toplam 3.793,85 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin ve icra inkar talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı Kurum vekil istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı Kurum vekili, davanın reddine ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık tespit-Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesinin 1. fıkrası hükümleri ile Kurum cevabi yazıları ve Anadolu 9. İcra Müdürlüğüne 2018/11893 Esas sayılı icra dosyası ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR