Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9954 K.2024/12027

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işverenin yanında inşaat demir işçisi olarak çalışmakta iken 20.06.2017 tarihinde sağ el işaret parmağını demir bükme makinesine kaptırdığı, bu yolla özürlü kalacak şekilde yaralandığı, Burdur C.

Başsavcılığınca yapılan soruşturmada suç yokluğundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, SGK tarafından yapılan soruşturma neticesinde davacının bu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücünde %6,2 oranında kayba uğradığının tespit edildiği, Antalya 5. İş Mahkemesinin 2018/285 Esas sayılı dosyasında maddi istemli dava açtıkları, halen süren yargılamada ATK 3. İhtisas Kurulundan davacının kaza nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın tespitinin istendiği, Kurulun yaptığı inceleme sonucunda davacının bu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybını %10,3 olarak tespit ettiği, tespite itiraz edildiği,

ATK 2. Üst Kurulu tarafından davacının meslekte kazanma gücü kaybının %10,3 olarak belirlendiği, maluliyet oranı kesinleştiği iddiasıyla davacının 20.06.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın %10,3 olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulundukları, davacının geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili 27.07.2018 tarihinde Kuruma iş kazası müracaatı yapılmış olduğu, kaza ile ilgili de iş yeri tarafından 22.06.2017 tarihinde iş kazası bildiriminin yapıldığı ve sigortalıya 20.06.2017 - 01.09.2017 tarihleri arası geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği, davacı sigortalı 12.09.2018 tarihli yazı ile hastaneye sevk edildiği ve İzmir Kurum Sağlık Kurulu tarafından 11.12.2018 tarih 20181500013 sayılı kararı ile davacının maluliyet oranının %6,2 belirlendiği,

maluliyet oranına itiraz edildiği ve Kurum yazısı üzerine Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 29.05.2019 tarih 2019/10333 sayılı kararı ile maluliyet oranını %6,2 olduğuna başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediği şeklinde karar verildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın açmış olduğu SSYSK'nın meslek kazanma güç kaybı oranına ilişkin rapora itiraza yönelik işbu davada davalı ...'ın taraf gösterilmesinin hatalı olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile yapılan yargılama sırasında toplanan deliller ve değerlendirmelere göre İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 11.12.2018 tarih ve 2018/1500013 sayılı meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin Sağlık Kurulu kararı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan aldırılan 29.05.2019 tarih ve 2019/10333 sayılı rapor,

Antalya 5. İş Mahkemesinin 2018/285 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulun 25.09.2020 tarih ve 13932 sayılı raporu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulunun 20.01.2022 tarih ve 265 sayılı raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı iş yerinde 26.07.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 10,3 olduğu kanaati oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 20.06.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının % 10,3 olduğunun tespitine,

davacıya 20.06.2017 tarihli kaza nedeniyle geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarih olan 01.09.2017 tarihini takip eden ay başından itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına, bağlanacak gelirin / aylıkların her birinin hak edildikleri tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamı ve mevcut delil durumu bir arada değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerektiği, rapora karşı itirazların giderilmediği, eksik araştırma ve eksik inceleme neticesinde, yasal mevzuata aykırı karar verildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının derdest davada maluliyete ilişkin SSYSK tarafından belirlenen oranına dosyasında itiraz etmediği, aynı talep konusuna ilişkin davacının iş bu davayı davalıya yönelterek açması ve Mahkemenin davanın kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu, yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmir SGK İl Müdürlüğü 11.12.2018 tarih ve 2018/1500013 sayılı Sağlık Kurulu kararı %6,2 oranında ve SSYSK 29.05.2019 tarih 2019/10333 sayılı raporuna göre davacının sürekli maluliyetinin % 6,2 oranında olduğu tespiti yapılmış, Antalya 5. İş Mahkemesi 2018/285 Esasta yapılan yargılamada ilgi dosya davalı itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 25.09.2020 tarih 13932 sayılı raporu ile %10,3 oranında.

ATK 2. Üst Kurulunun 20.01.2022 tarihli 265 sayılı raporuyla; davacının % 10,3 oranında malul kaldığı tespitinde bulunulmakla, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR