Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/104 K.2025/7818

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı yöneticinin yöneticilik yaptığı apartmanda kapıcı olduğunu, buradaki iş yerine 2007 yılının Ekim ayında girdiğini, 2014 yılında sigortasının yapılmadığını öğrenince davalı tarafın kendisini 2014 yılının Mart ayından itibaren sigortalı yaptığını ancak 2016 yılının Mayıs ayında haksız yere müvekkilinin işine son verdiğini, müvekkilinin aldığı aylık ücretin asgari ücret seviyesinde olması gerekirken davalı yönetimin bu miktarı dahi karşılamayacak miktarda olan 600,00 TL ücret ile müvekkilinin çalışmasını devam ettirdiğini,

davalı yönetimin tüm hizmetlerini müvekkilinden aldığı halde müvekkilinin hakkını ödemediğini, bu nedenle müvekkilinin davalı iş yerinde 2007 yılından 2014 yılı Mart ayına kadar sigortasız çalıştığının tespiti ile 2007 yılından 2016 yılının Mayıs ayına kadar ki dönem için de fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik kıdem tazminatı olarak 500 TL, yıllık ücretli izin alacağı olarak 500 TL, hafta sonu tatili ücreti olarak 500 TL,

milli ve dini tatil bayramı ücreti olarak 500 TL ve fazla mesai ücreti olarak 500 TL olmak üzere toplam 3500 TL alacağın 2007 yılının Ekim ayından itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... yönetiminden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hem hizmet tespiti hem işçilik alacakları yönünden aynı dava içerisinde davasını açtığını, tensip zaptında dosyanın tefrik edildiğini ve iki haftalık kesin süre verildiğini, ancak davacının bu iki haftalık kesin süreye uymadığını, davanın Kanun hükmü uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, davacı ile haftada 1 günlük temizlik işi için anlaşıldığını, ancak temizlik işlerini davacının yapmadığını kız kardeşine veya başka bir tanıdığına yaptırdığını, davacının aynı zamanda başka apartmanlarda da temizlik işi yaptığını,

davacının sigortasının 24.03.2014 tarihinden itibaren ayda 4 gün olarak yatırıldığını, ancak davacı adına SGK'na ilgili formun zamanında gönderilmediğini, kurumun da bunun üzerine müvekiline ceza kestiğini, davacının geriye dönük tüm primlerinin ödettirildiğini, müvekkilinin bu cezayı 17.05.2016 tarihinde ödediğini, bu tarihten itibaren de ayda 4 gün üzerinden davacının primlerinin Kuruma ödendiğini, davacının da buna itiraz etmediğini, davalı apartmanın 2009 yılında faaliyete geçtiğini ve davacının iddia ettiği gibi 2007 yılından beri temizlik işi yapmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.01.2009-03.03.2014 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde prime esas günlük taban ücretle ayda 11 gün üzerinden kısmi süreli çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Müvekkili apartmanın kentsel dönüşüm sonrası ilk kararını 09.01.2009 tarihinde aldığı dikkate alındığında davacının 09.01.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başladığının kabul edilmesinin mümkün olmadığını,

b. Davacının haftada 1 günden fazla çalıştığını ispatlayamadığını ve davacının çalışma saatlerinin fazla hesaplandığını, beyan etmektedir.

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Davanın esasa girilmeden hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini,

b. Müvekkili Kurum kayıtlarının aksinin yazılı belge ile kanıtlanmadığını,

c. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini ve bilirkişi raporuna ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,