Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10638 K.2025/17127

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; açılan maddi ve manevi tazminat davasında Sosyal Güvenlik Kurumu aleyhine husumet yöneltilmesi nedeniyle Kurum yönünden mahkemesince tefrik kararı verilerek yeni esasa kaydedilmesi ve Sosyal Güvenlik Hukuku ile ilgili davaları görmeye yetkili Mahkemeye gönderilmesi üzerine görevli Mahkemece talebin açıklattırılması istenmiş ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep ettikleri açıklanmıştır.

II. CEVAP

Davalı ...Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iş kazasının, davacının %100 kusuru ile meydana geldiğini, davalı şirket tarafından gerekli tüm iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alındığını, davacı tarafından talep edilen tazminat tutarının fahiş oranda olduğunu, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti için gerekli incelemelerin yapılması gerektiğini beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduklarını, davacının iddialarının soyut olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1-Davanın kabulüne, davacının, 02.10.2020 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 26.10.2020 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %12,1 olduğunun tespitine, 2-Alınması gerekli 80,70 TL başvurma harcının ve 427,60 TL karar ve ilam harcının davalı ... Mühendislik Madencilik Lojistik İnşaat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketinden alınarak Hazineye gelir kaydına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki dava sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davası olarak kabul edilerek yargılama yürütülmüştür.

Bu tür davalarda, Sosyal Güvenlik Kurumu ile işveren veya sigortalı arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmakta olup sigortalı tarafından açılan eldeki davada da hem Kurum hem de işverene husumet yöneltilmiş, bu kişilere savunma hakkı tanınmıştır.

Bu itibarla, davalı şirket vekilinin talep sonucunun ıslah ile düzeltilmediği gerekçesiyle istinaf nedeni ileri sürülmüş ise de benzer nitelikteki davalarda yapılması gereken usuli işlemlerin tamamlanmış olması ve davalılara davanın niteliği gereği aşamalarda adli yargılanma hakkı kapsamında savunma yapma olanağı tanınmış olması karşısında bu istinaf nedeni yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan, Sosyal Güvenlik Kurumuna bu tür davalarda husumet yöneltilmesi zorunlu olduğundan, davalı Kurum vekilinin taraflarına husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığı yönündeki istinaf nedenleri de yerinde değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava açılmadan önce Kuruma başvuruda bulunulmadığı, yargılama sırasında yapılan başvuru üzerine düzenlenen Kurum Sağlık Kurulunun 27.03.2023 tarih, 2...7 sayılı kararında sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak, itiraz üzerine düzenlenen Yüksek Sağlık Kurulunun 14.06.2023 tarih ve 2023/12330 sayılı raporunda % 12,1 olarak belirlendiği, bu kapsamda Kurum tarafından davacının talebinin karşılandığı, ancak davalı işveren tarafından uyuşmazlığın sürdürülmesi nedeniyle davanın konusuz kalmadığı, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 18.09.20 24... ve 28695 sayılı raporlarda;

sürekli iş göremezlik derecesinin 02.10.2020 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle geçici iş göremezlik süresi sonundan, 26.10.2020 tarihinden itibaren E cetveline göre % 12,1 olarak belirlendiği, hüküm kurulurken ise yargılama giderlerinin davalı şirket aleyhine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Yapılan açıklamalara ve tespitlere göre; sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine yönelik kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Diğer yandan, Kuruma dava açılmadan önce başvuru yapılmadığından, bu suretle Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden, tarafına yapılan başvuru ve itiraz üzerine de sürekli iş göremezlik derecesini mahkeme tarafından belirlenen oranda belirlemiş olduğundan, buna karşılık davalı şirket uyuşmazlığı devam ettirdiğinden yargılama giderlerinden sadece davalı şirket aleyhine hükmedilmesinde de usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla, davalılar vekillerinin istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanun'un 355. maddesinde yer alan, incelemenin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; yetersiz, gerekçesiz ve davacı muayene edilmeden hazırlanan Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, iş kazasının meydana gelmesinde davacının ağır kusurunun bulunduğunu, işverenin kazadan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, yargılama giderinden sadece müvekkilinin sorumlu tutulmasının usule aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR