Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1080 K.2025/12598

Taraflar arasındaki Kurum işlemin iptali ile yurt dışı borçlanma süresinin 4/1-a kapsamda kabul edilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 25.04.2024 tarihli ve 2024/2491 Esas, 2024/4406 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 25.04.2024 tarihli ve 2024/2491 Esas, 2024/4406 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davacının, Türkiye'de 16.07.2015-25.07.2015 tarihleri arasında 10 gün 4/1-a kapsamda sigortalılık süresinin bulunduğu, 22.06.2015 tarihinde 3201 sayılı Kanun kapsamında 5525 gün borçlanma talebinde bulunduğu ve hazırlanan 3868 günlük tahakkuku 15.09.2015 tarihinde süresinde ödediği,

dosya muhteviyatından ise davacı vekilinin sadece 3868 günlük borçlanma ödemesini mi yoksa davalı Kurum tarafından 4/1-b kapsamda değerlendirilen tüm borçlanma sürelere için mi dava açıldığı anlaşılamamakta olup Mahkemece davacı vekiline, öncelikle talep açıklattıralarak, istem.

3868 günlük borçlanma süresinin 4/1-a kapsamda değerlendirilmesi talebinden ibaret ise ödeme tarihinde 4/a kapsamında çalışması bulunan davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmeli, başka borçlanma süreleri için talebin varlığı halinde ise talep konusu borçlanmalara dair tüm belgelerin dosya içerisine celbi ile yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.