Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10840 K.2025/17446

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle açılan tazminat davasının İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinin 2016/730 E. sayılı dosyası ile derdest olduğunu, iş kazası ile ilgili olarak sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından %19 olarak belirlendiğini, talepleri neticesinde Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2.Üst Kurulu raporları ile E cetveline göre meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 23,2 olarak belirlendiğini,

İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesi tarafından 09.02.2021 tarihli duruşmasında davacının % 23,2 olarak tespit edilen meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre peşin sermaye değerinin hesaplanması için ara karar oluşturulduğunu ileri sürerek, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesi ve tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maluliyet oranının tespiti ve iş gücü kaybının tazminine ilişkin İstanbul Anadolu 26. İş 2016/730 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını ve ilgili davanın derdest olduğunu, maluliyet oranının tespitine ilişkin derdest bir dava mevcut iken tekrar dava açılmasının mümkün olmadığını, davanın derdestlik nedeniyle reddinin gerektiğini, esas yönünden ise davacı, peşin sermaye değerinin tespitine yönelik dava açmış ise de davalı Kurum peşin sermaye değerini hesaplaması ve dosyaya sunmuş olması nedeniyle davanın konusuz kaldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın derdestlik, hukuki yarar yokluğu ve esastan reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, toplanan deliller, İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporları, ATK raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, meslekte kazanma gücü oranı tespiti talebi yönünden davanın kabulü ile davacının E cetveline göre maluliyetinin %23,2 olduğunun tespitine, ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesi talebi yönünden maluliyet tespiti hükmü kesinleştikten sonra 2018/38 sayılı genelge gereğince Kuruma başvuru yapılarak PSD hesaplanması gerektiğinden bu aşamada bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun olduğunu, dava açılmasına sebebiyet vermeyen Kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu belirterek bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Uyuşmazlık, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesine ilişkindir.

2.İnceleme konusu eldeki davada, davacının 17.08.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitini istediği, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 04.06.2020 tarih ve 710 karar sayılı raporunda davacının, E cetveline (yaşına) göre %23.2 (yüzdeyirmiüçnoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, oranın geçici iş göremezlik süresinin sonundan (kazadan 9 ay sonrasından) başladığının mütalaa edilmesi karşısında, İlk Derece Mahkemesinin gerekçe ve hüküm kısmında yazılı şekilde "maluliyet tespiti" ifadelerinin kullanılması isabetsiz bulunmuştur.

3.Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR