Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/12002 K.2025/13953

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ödenen yurtdışı sigortalılık süresinin 08.08.1988 tarihinden ileriye doğru maledilerek bağlanmış yaşlılık aylığının bu maletmeye göre yeniden hesaplanması gerektiğine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının, 08.08.1988-01.12.2016 tarihleri arası 5002 prim günü kısmı olarak borçlanıp ödeyen davacının, borçlanma süresinin başlangıç tarihinin 08.08.1988 olarak kabulüne, borçlanma sürelerinin 08.08.1988 tarihinden itibaren davacı lehine sigortalılık hizmetlerine mal edilmesine, bu tarihten itibaren borçlandırma yapılarak maaş hesabında bu tarihlerin esas alınması ve maaşların emeklilik tarihinden itibaren bu hesaplama doğrultusunda yapılması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık,ödenen yurt dışı sigortalılık süresinin 08.08.1988 tarihinden ileriye doğru maledilerek bağlanmış yaşlılık aylığının bu maletmeye göre yeniden hesaplanması gerektiğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

3201 sayılı Kanun'un "süre tespiti, sigortalılığın başlangıcı ve sürelerin değerlendirilmesi" başlıklı 5. maddesinde yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınacağını, bu tespitte 1 yıl 360 gün, 1 ay 30 gün hesaplanacağını, sosyal güvenlik kanunlarına tabi hizmetleri olanların, borçlandıkları gün sayısının, prim ödeme gün sayıları ile ilgili hizmetlerine katılacağı,

sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki sürelerin borçlanılmış olması halinde sigortalılığın başlangıç tarihinin, borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürüleceği, sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihinin, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülen tarih olacağı, Türkiye’deki sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki sürelerin borçlandırılması hâlinde bu süreler 5510 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde yer alan hükümler esas alınarak Türkiye’deki sigortalılık başlangıç tarihinden,

Türkiye’de sigortalılık yok ise borçlanma tutarının tamamen ödendiği tarihten geriye götürülen sürelere ait ilgili aylara mal edileceği düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada davacının.

1981-1993 tarihleri arasında Türkiye'de 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresinin bulunduğu, 26.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebine istinaden ibraz edilen ... hizmet belgesindeki 01.04.1988-31.12.2018 tarihleri arasındaki sigortalılık süresine göre 08.08.1988-01.12.2016 tarihleri arası için hazırlanan tahakkukun ödenmesi üzerine elde edilen sigortalılık süresinin 10.10.1992-01.12.2016 tarih aralığına maledilerek, davacıya 18.08.2020 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebine istinaden 01.09.2020 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu,

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

VI.KARAR