Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/12059 K.2025/12899

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 09.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu kazada davacının kusurlu olduğunu, müvekkili şirketinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, müvekkili şirkette İSG eğitimlerine önem verildiğini, davacıya da İSG eğitimleri verildiğini, davacının çökmüş olan yol üzerinde motosikletini kullanmak için çaba sarf ettiğini, dikkatsiz davrandığını, müvekkili şirketin illiyet bağının mümkün olmadığını, davacının talep etmiş olduğu maddi ve manevi tazminat talebini kabul etmediklerini bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalı işyerinde çalışmakta iken 09.10.2014 tarihinde yaralanarak iş kazası geçirdiği, bu kaza nedeniyle davalı şirketin %65, davacının %35 oranında kusurlu olduğu, bu kaza nedeniyle davacının maddi zararının alınan hesap bilirkişisinin dosya içeriğine uygun raporuna göre toplam 3.320.374,72 TL olduğu gerekçesiyle; "Davanın kısmen kabulü ile 1-Toplam 3.320.374,72 TL maddi tazminat ile 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı iş yerinde haberleşme işçisi olarak çalışan davacının 09.10.2014 tarihinde yüksek fırın ile kok kırma eleme arasındaki yolda motosiklet ile giderken yol çökmesine bağlı oluşan kasise ön tekerleğinin takılması sonucu düşerek yaralanması ile iş kazasının meydana geldiği, Mahkemece alınan kusur raporu ile SGK Teftiş Kurulu inceleme raporu arasında çelişki bulunmadığı,

belirlenen kusur durumunun dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın maddi ve hukuki olgular nazara alındığında usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1) (b) 1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a.

Olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi, işverenin her durumda bu kazadan sorumlu tutulmasını gerektirmediğini, Sosyal Sigortalar Hukuku kapsamında bir iş kazasından işverenin sorumlu olması için işverenin iş güvenliği önlemlerini alma ve özen gösterme yükümlülüğüne aykırı davranışı veya ihmal göstermesi sonucu kaza meydana gelmiş olmalı gerektiğini, oluşan kazadan sorumlu olabilmesi için işverenin kusurunun kanıtlanmış olması gerektiğini, işverenin tazminattan sorumlu tutulabilmesi,

İş Kanunu’nun ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin iş yerinde alınmış olup olmadığının saptanmasının mümkün olduğunu, işverenin kusurlu olup olmadığı ve varsa kusur oranının uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edilmesi gerektiğini, iş kazasından doğan maddi ve manevi tazminattan işverenin sorumlu tutulabilmesi için olayın iş kazası olması yeterli olmadığını, işverenin, iş güvenliği önlemlerini alma ve özen gösterme yükümlülüğüne aykırı davranışı veya ihmal gösterdiğinin kanıtlanması gerektiğini, davalı tarafından iş sağlığı güvenliği eğitimi dersinin verildiğini,

kazanın oluşumunda davacının dikkatsizliği ve sorumsuzluğu nedeniyle meydana geldiğini, kusur oranının hatalı değerlendirildiğini,

b.Hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

b.6100 sayılı HMK nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

c.Dosya içeriğine göre temyize getirilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR