Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/12443 K.2025/16900

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.01.20 00... .02.2014 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait dolmuşta 2005 yılı ortalarında işe girdiğini, çalışmasının sürekli olmadığını, çalıştığı günlerin Kuruma bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediklerini davacının çalışmalarının Kuruma bildirilenlerden ibaret olduğunu ve davacının davasını ispatlaması gerektiğini belirterek davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından 21.11.2018 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait ... sicilli ticari dolmuş iş yerinde 02.09.2002-02.02.2014 döneminde asgari ücretle sürekli kuruma bu iş yerinden bildirimi yapılan 01.06.2005-05.01.20 06... .05.2008-14.12.2009 dönemi dışlanmak kaydı ile çalıştığının tespitine, yine aynı dönemde Kuruma ayda 15'er gün olarak bildirilen 01.10.2010-17.04.2012 döneminde de yapılan bildirimler dışlanmak kaydı ile saptanan hizmetlerin davacının hizmet cetveline işlenmesi gerektiğinin tespitine, artan kısma ilişkin isteklerin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2018 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Kabule konu dönem içinde davacı adına 06.06.2006-30.10.2006 tarihleri arasında dava dışı ... adına tescilli inşaat işyeri ile 15.11.2006-04.09.2007 tarihleri arasında dava dışı ...’ya ait işyerlerinden hizmet bildirildiği anlaşılmakla; dava dışı işverenlerin de hak alanını da ilgilendirdiğinden, HMK 124. maddesi gereği husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli;

dava dışı iş yerindeki çalışmaların iptali gerçekleşmeden çalışmanın kesintisiz olduğunun kabul edilemeyeceği gözetilmek suretiyle, işverenin ibraz edeceği kayıt ve belgeler incelenmeli böylece toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir...." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesi tarafından 21.02.2022 tarih ve2021/248 E., 2022/54 K. sayılı direnme karar ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait ... sicil numaralı işyerinde 01.06.2005-05.01.20 06... .05.2008-14.12.2009 tarihleri arasındaki süre hariç olmak üzere 02.09.2002-02.02.2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine, 01.10.2010-17.04.2012 dönemindeki 15’er günlük bildirimler dışlanmak kaydıyla tespit edilen hizmetlerin hizmet cetveline işlenmesine karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2022 tarih ve 2021/248 E., 2022/54 K. sayılı direnme karar üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.09.2023 tarihli ve 2022/10-1249 Esas, 2023/797 Karar sayılı kararı sayılı kararı ile "...Somut olayda davacının 01.01.2000-02.02.2014 tarihleri arasında davalıya ait minibüste kesintisiz çalıştığının tespiti istemiyle açtığı eldeki davada davacı adına 06.06.2006-30.10.2006 tarihleri arasında dava dışı işveren ... ve 15.11.2006-04.09.2007 tarihleri arasında dava dışı işveren ... tarafından Kuruma bildirimde bulunulduğu,

davalı işyerinden ise davacının 2005 yılı ve sonrasında bir kısım çalışmalarının tam, 2010 ilâ 2012 yılları arasında 15 gün üzerinden bildirim yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince dava dışı işverenlerden davacı adına bildirim yapılan çalışma dönemlerini de kapsar şekilde ve davalı işyerinden bildirim yapılan 01.06.2005-05.01.20 06... .05.2008-14.12.2009 tarihleri arasındaki süre dışlanmak suretiyle davacının davalıya ait işyerinde 02.09.2002-02.02.2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde hizmet cetveline göre ihtilaf konusu çalışma dönemi içerisinde davacının dava dışı ... ve ...'ya ait işyerlerinde çalıştığına dair çalışma kaydı bulunduğu gözetildiğinde Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilecek hükmün sözü edilen işverenlerin hak alanını etkileyebilecek mahiyette olduğu anlaşıldığından davacıya dava dışı işverenler ...’na ve ...’ya 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesine göre husumet yöneltilmesi için süre verilerek davaya katılımları sağlandıktan sonra dava dışı işyerlerindeki çalışmaların iptali gerçekleşmeden çalışmanın kesintisiz olduğunun kabul

edilemeyeceği gözetilmek suretiyle bahsi geçen işverenler tarafından sunulacak deliller toplanmalı ve sonrasında dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre infaza elverişli bir karar verilmelidir.

Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında davacının bilgisi dâhilinde olmayan bildirimler nedeniyle dava dışı işverenlerin davaya katılmasının sağlanmasına gerek olmadığı, ayrıca davacının adına bildirim yapan dava dışı işverenlerde çalışmadığını beyan etmesine rağmen talebini aşarak bu işverenlere husumet yöneltmesi için zorlanamayacağı, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğu, bu nedenle direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının ... sicilli davalıya ait ticari dolmuş iş yerinde 02.09.2002-02.02.2014 dönemi aralıksız asgari ücret ile çalıştığının tespiti ile bu dönem içerisinde hizmet bildirilen ... sicilli dahili davalı ... ve ... sicilli dahili davalı ... iş yerinden yapılan bildirimlerin bu çalışmalar fiili çalışmaya dayanmadığından iptaline, tespiti yapılan çalışma dönemi 02.09.2002-02.02.2014 döneminde kalan ve davalı tarafça Kuruma bildirilmeyen 02.09.2002-31.05.2005, 06.01.2006-04.05.2008,

15.12.2009-30.09.2010 döneminin tamamı ve Kuruma bildirim yapıldığı 01.10.2010 ile talep ile bağlı kalınarak 02.02.2014 dönemi için bildirimi yapılan aylık 15 günlük sürelere ek olarak ayda 15 gün eklenmesi suretiyle bu dönemin de tam süreli çalışmaya çevrilmek suretiyle hizmet cetveline işlenmesi gerektiğinin tespitine, artan kısma ilişkin isteğin reddine dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR