Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1248 K.2025/6761

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalının yapılan inceleme ve soruşturma neticesinde yersiz aylık ödemesine ilişkin borcu olduğunun tespit edildiğini, davalının kasıt ve kusuru sebebiyle yersiz ödeme yapıldığını, davalıya bağlanan emekli aylığının başlangıç tarihi ile iptal edildiğini ve yersiz ödenen aylıkların tahsili için davalıya tebligat çıkartıldığını ancak ödemenin davalı tarafından yapılmadığını, yapılan yersiz ödemenin iptali için davalının ödemesi gereken yersiz istihkak tutarının 27.352,96 TL asıl alacak, 14.01.2015 tarihine kadar olan yasal faiz ile 17.357,18 TL olmak üzere toplam 44.710,14 TL'nin tahsili amacıyla ...

Müdürlüğünün 2019/15286 Esas sayılı dosyasında toplam 44.710,14 TL alacak için takip başlatıldığını, borçlunun itirazı üzerine takibin durdurulduğunu beyan ederek, haksız itirazın iptaliyle takibin devamına, borçlu aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asil davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, Mahkeme kararının eksik inceleme neticesi verildiğini, yeterli araştırma yapılamadan verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde maluliyet oranının tespitinde izlenecek yol düzenlenmiş olup bu Kanun'un uygulanmasında; sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının saptanmasında, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporları yeter görülmeyen ilgililerin Kurumca yeniden muayene ettirilebilecekleri, ilgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporunun esas tutulacağı, yukarıda belirtilen raporlar üzerine,

Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli.

Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla bu çelişki giderilmelidir.

İnceleme konusu dosyada; davacıya 01.04.2006 tarihinden itibaren %70 engellilik oranına göre aylık bağlandığı, 13.06.2008 tarihli Kurum raporu ile sağlık durumu iyi olan kişilerin hasta kişileri kendi yerlerine sağlık muayenesine sokarak rapor aldıkları tespit edildiğinden davalının yeniden rapor almak üzere hastaneye sevk edildiği, ancak davalının hastaneye müracaat etmemesi nedeniyle aylığının kesildiği ve 17.05.2006-17.02.2009 dönemine ilişkin yersiz ödeme çıkartıldığı, alacağın tahsili için Kurum tarafından icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalının engellilik oranının tespiti için 5510 sayılı Kanun'un 95. madde kapsamında belirtilen prosedüre göre inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR