Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1314 K.2025/10984

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eşi ...'in davalı iş yerinde çalışırken yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile eş ... için 1,00 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının murisinin ölümünün başka iş yerlerindeki kötü çalışma koşullarından doğmuş olduğunu, müteveffanın ölümün meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile birbiri ile uyumlu SGK Sağlık Kurulu, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp İhtisas Dairesi raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı murisinin ölüm sebebinin kendisinde mevcut kronik hastalıkları sonucu meydana geldiği, en son aldırılan Adli Tıp raporunda da açıkca murisin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığına karar verildiği, aldırılan tüm raporların uyumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, Adli Tıp Kurumu raporunda ölümünün mevcut meslek hastalığının sonucu olup olmadığı, komplikasyonu olup olmadığı yönünde inceleme yapılmadığını, sigortalının ölüm sebebi olarak kabul edilen KOAH'ın da bir meslek hastalığı olduğunu, mesleki çalışma şartları sonucunda gelişen kronik bir hastalık olduğunu, 02.03.1998 tarihli meslek hastalıkları hastanesi raporunda mesleki pnomokonyoz p/2/2 ve hafif derecede dispne tanısı mesleki kabul edildiğini, ATK tarafından dispne yönünden değerlendirme yapılmadığını, ölümden öncesine ait tüm tedavilerin tümüyle akciğer hastalıklarına bağlı olduğunu,

kurulda dava konusu hakkında görevli uzman bulunmadığını, Yargıtayın emsal kararında da illiyet bağının araştırılması gerektiğine işaret edildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamından; müteveffanın davalı ...

Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğüne ait Armutçuk Taşkömürü İşletmesi Müessesesinde 1954-1984 yılları arasında maden işcisi olarak çalıştığı, 03.01.1984 tarihinde emekli olduğu, 02.12.2013 tarihinde vefat ettiği, Sosyal Güvenlik Kurumunun 07.07.2020 tarihli yazısında, meslek hastalığı nedeniyle %22.83 maluliyet oranı üzerinden 02.03.1998 tarihinden başlamak üzere sürekli iş göremezlik geliri bağlanan ...’in sürekli iş göremezlik derecesinin artma kaydıyla 20.05.2013 tarihinden itibaren %26.20 ye yükseltildiği ve 02.12.2013 tarihinde vefatı üzerine hak sahiplerine 15.12.2013 itibariyle ölüm geliri bağlandığının bildirildiği,

12.03.2014 tarihli SGK Sağlık Kurul kararında, "mevcut belgelere göre sigortalının 02.12.2013 tarihinde ölümünün tutulduğu pnömokonyoz meslek hastalığı sonucu olmadığına (ölüm nedeni mesleki değildir)" karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 26.03.2018 tarihli kararında sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 27.09.2021 tarihli raporunda, "kişide pnömokonyoz meslek hastalığının bulunduğu ancak yıllar içinde progresyon göstermediği, adli dosyada kayıtlı bilgilerde; kişinin TTK Armutçuk T İ.

Müessesesinde 1954- 1984 yılları arasında maden işçisi olarak çalıştığı, 16.05.2013 tarihli rapor ile r/r 1/2 düzeyinde pnömokonyoz meslek hastalığı tanısı konulduğu, takip eden yıllar içinde çok sayıda kronik obstrüktif akciğer tanısı ile hastane başvurularının olduğu, 30.11.2013 tarihinde ... ....

Anadolu Hastanesine nefes darlığı şikayeti ile getirildiği, kronik obstrüktif akciğer hastalığına bağlı solunum yetmezliği bulguları ile takip ve tedavisine başlanıldığı, genel durumunun kötüleştiği, yapılan tüm müdahalelere rağmen 02.12.2013 tarihinde hastanede öldüğü kayıtlı olduğu dikkate alındığında; kişinin ölümünün; kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı"nın mütalaa edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, Mahkemece Adli Tıp Kurumu raporuna göre davacı murisinin ölümünün meslek hastalığı sonucu meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme dayanak kılınan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 27.09.2021 tarihli raporunda kişinin ölümünün kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği belirtilmekle birlikte kronik obstrüktif akciğer hastalığı ile meslek hastalığı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı görülmekle bu husus tereddüte yer bırakmaksızın belirlenmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, müteveffanın vefatından önce tutulmuş olduğu pnömokonyoz meslek hastalığı ile vefatına neden olan kronik obstrüktif akciğer hastalığı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı noktasında öncelikle Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinden, raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Kurumu 3. Üst Kurulundan rapor alınarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmalıdır .

VI. KARAR