Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/13633 K.2025/11540

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı .... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İ San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davalı işverenin kusurlu olduğundan bahisle asıl ve birleşen dava dosyasında 214.644,76 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini, asıl dava dosyasında 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı işveren şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazası nedeniyle davacının %37,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın oluşumunda davacının %20, asıl dava dosyasının davalısı işveren şirketin ise %80 oranında kusurlu olduğundan bahisle toplam 214.346,07 TL maddi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 55.000,00 TL manevi tazminatın davalı işveren şirketten tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava dosyasının davalısı işveren şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davalı ...

Şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle, gerekçeli kararın HMK’nın 297. maddesine uygun şekilde yazılmadığını, hukuki denetime elverişli olmadığını ve yalnızca bilirkişi raporu sonuçlarına dayanılarak oluşturulduğunu, delillerin neden yeterli görülmediğinin açıklanmadığını, hesap raporunda gerçek ücret yerine soyut rayiçlerin esas alındığını, oysa ücretin bordro ve banka kayıtlarıyla sabit olduğunu ve emsal araştırması yapılmadan hüküm kurulduğunu, maluliyet oranının vakıalarla örtüşmediğini, davacının SGK hizmet listesi ve fiilî çalışmaları dikkate alındığında çalışabilir durumda olduğunu ve kalıcı bir iş göremezliğinin bulunmadığını,

tanık beyanlarının gerçeğe aykırı olduğunu, kazanın camın ağırlığı ve işçilerin dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiğini, gerekli eğitimlerin verildiğini ve ekipmanların sağlandığını, buna rağmen kusur oranının hatalı belirlendiğini, müvekkilinin iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini yerine getirdiğini, kazanın işçilerin ağır kusurundan kaynaklandığını ve 6331 sayılı Kanun kapsamındaki yükümlülüklerin işçi tarafından ihlal edilmesi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, manevi tazminata esas şartların oluşmadığını,

illiyet ve kusur bulunmamasına rağmen hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu ve bu haliyle zenginleşmeye yol açarak manevi tazminatın amacıyla bağdaşmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl dava dosyasının davalısı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında asıl dava dosyasının davalısı işveren şirketin ticaret ünvanının eksik gösterildiği, bunun yanında davalı ... hüküm altına alınan manevi tazminat tutarından sorumlu tutulmadığı halde adı geçen davalıdan alınması gereken karar ve ilam harcı hesaplanırken manevi tazminatın da göz önünde bulundurulması yerinde görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının;

a.Gerekçeli karar başlığında yer alan "... Alüminyum A.Ş." ibarelerinin silinerek yerlerine geçmek üzere "... San. ve Tic. A.Ş." ibarelerinin yazılması,

b.Hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 2 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "2-Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 18.399,03 TL harçtan, davacının peşin ve ıslah ile yatırdığı 1.123,37 TL harcın mahsubu ile geri kalan 17.275,66 TL harcın davalı ... şirketinin sorumluluğu 13.863,58 TL ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye gelir kaydına," ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3.Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,