Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/13999 K.2025/14734

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 13.12.2017-28.02.2018 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 13.12.2017 tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketin herhangi bir pozisyonunda işçi olarak çalışmadığını, davacı tarafından sunulan belgelerin müvekkil şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ve davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı, yetki ve hak düşürücü süre itirazlarını yinelediklerini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu davanın reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Davaya konu uyuşmazlık, hizmet tespiti talebine ilişkindir. Davacı dava dilekçesinde davalı şirketi; ... olarak göstermiş, aynı ad ile davalı tüzel kişiliğin vekilleri tarafından 08.06.2016 tarihli vekaletname sunulduğu halde karar başlığında davalı olarak ''...'' olarak yazılmıştır. Karar başlığında davalı tüzel kişiliğin bu hali ile taraf olamayacağından anılan karar bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR