Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/15363 K.2026/88

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın bedensel özürlü olduğunu, davacının ilk kez... sigorta sicil numarasıyla davalı ...'ın kimliğini kullanarak çalışmaya başladığını ve 06.01.1965 tarihinde sigortalılık tescilinin yapıldığını, 1966 yılında kendi kimliği ile başka bir iş yerinde işe başlayarak ... sicil numarasını aldığını, yaşının küçük olması nedeniyle işten çıkarılması üzerine tekrar ...'ın kimliğini kullanarak çalışmaya devam ettiğini ve toplam 1177 gün çalıştığını,

davalı Kuruma 2007 yılında verilen isteğe bağlı sigortalılık dilekçesinde iki sicil numarasının da yazıldığını ancak Kurumun kayıtları düzeltmediğini belirterek, 06.01.1965 tarihinden davacının 1971 yılındaki evlenme tarihine kadar davalı ...'a ait... sigorta sicil numarası üzerinden gerçekleşen hizmetlerin davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1....'a vasi atanan ... talimatla yapılan keşifteki beyanında; kardeşi ...'ın zihinsel engelli olduğunu, bakımı ile kendisinin ilgilendiğini, ancak vasisi olmadığını, kardeşinin İstanbul'da hiç çalışmadığını, hatırlamadığı yıllarda bir iki aylığına İstanbul'a gezmeye gittiklerini, ...'in bir akrabasının köye gelip, kardeş...nın yaşı tuttuğu için kimliğini babalarından alıp götürdüğünü, ...'nin, kardeşinin kimliği ile tahminen 1965-1966-1967 yıllarında 3 yıl çalıştığını, ... ile akrabalıklarının olmadığını beyan ettiği görülmüştür.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının iddialarını resmi belgeler, aynı iş yerinde çalışanlar ile komşu iş yerlerindeki işverenlerin şahitliği ve emniyet araştırması ile ispatlaması gerektiğini, davacının 1950 doğumlu, davalı ...'ın 1944 doğumlu olduğunu, davacının çalışmaya başladığı tarihte 15 yaşında olduğu göz önüne alındığında, 21 yaşında birine ait kimlik bilgilerini kullanması ve bunun anlaşılmamasının hayatın olağan akışına uymadığını, hukuka aykırı bir durumdan sigortalı yararına Kurum tarafından işlem tesis edilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle talebinin haklı olarak reddedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından 03.04.2019 tarih ve 2017/261 E. 2019/231 K. sayılı karar ile davanın kabulüne, davalı ... adına 3...3 sigorta sicil numarası ile ...sicil sayılı ...A.Ş. isimli iş yerinde geçen 1965/1. dönem 30 gün, 1965/2. dönem 90 gün, 1965/3. dönem 90 gün, 1965/4. dönem 90 gün, 1966/1. dönem 90 gün, 1966/2. dönem 50 gün olmak üzere toplam 440 gün hizmeti ve... iş yeri sicil nolu...San. ve Tic.

A.Ş. 'ne ait iş yerinde geçen 1966/2. dönem 29 gün, 1966/3. dönem 90 gün, 1966/4. dönem 90 gün, 1967/2. dönem 90 gün, 1967/3. dönem 90 gün, 1967/4. dönem 90 gün, 1968/1. dönem 90 gün, 1968/2. dönem 23 gün olmak üzere toplam 678 gün hizmeti olmak üzere neticeden toplam 1028 gün hizmetin iptali ile söz konusu 1028 gün hizmetin 2 54...14 T.C. no.lu davacı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamındaki mevcut delil durumuna göre istinaf talebimizin reddi kararı usul ve yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, sigorta aidiyeti tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR