Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/15655 K.2026/1333

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumda kayıtlı ...’ın 12.09.2012 tarihinde dava dışı .... Şti. nezdinde geçirdiği kazaya ilişkin olarak %10,3 oranında sürekli iş göremez durumuna geldiğini, Yüksek Sağlık Kurulunun 24.11.2021 tarihli raporundaki %10,3 iş göremezlik oranının tespitinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, itirazları doğrultusunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili kürsü konseylerinden rapor alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; işveren .... Şti. ...'ın 12.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonrasında yapmış olduğu sürekli iş göremezlik geliri talebi sonrasında %10,3 oranında sürekli iş göremezlik tespitinin yapıldığını, yasal düzenlemeler ışığında %10,3 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesine ilişkin olarak yapılan itiraz sonrasında Yüksek Sağlık Kuruluna sevk edildiğini ve iş göremezlik derecesinde değişiklik bulunmadığının bildirildiğini, sürekli iş göremezlik ödemeleri de halen %10,3 oranı üzerinden tediye edildiğini, Kurumca yapılan işlemlerde 5510 sayılı Kanun'a aykırı işlem bulunmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı ...'ın davaya cevap vermediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden.

12.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum Sağlık Kurulunun 22.02.20 18... sayılı kararı ile %10,3, Kurum Yüksek Sağlık Kurulunun 24.11.20 21... /19827 sayılı kararı ile %10,3, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 04.10.20 23... sayılı raporu ile %10,3 olarak belirlendiği görülmekte olup İlk Derece Mahkemesi tarafından, sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesinde yukarıda açıklanan yasal mevzuat ve yerleşik uygulama dikkate alınarak yargılama yürütülmüş, çözümlenmesi teknik bilgiyi gerektiren sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkin uyuşmazlıkta,

birbirini destekleyen dosyadaki mevcut raporlar dikkate alınarak sonuca gidilmiş olduğundan ve raporlar arasında çelişki olmadığından Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınmasına gerek olmadığından Mahkemece verilen karar usul ve esas yönlerden hukuka uygun bulunmuş başvurunun esastan reddine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu tarafından ...'ın fiziki muayenesi yapılmadan ve hastalık geçmişi araştırılmadan tespit edilen iş göremezlik oranının hatalı olduğunu, ...'ın iş kazasını bilerek ve isteyerek haksız menfaatler elde etmek ve askerlik görevini yerine getirmekten imtina etmek için sebebiyet verdiğini, öncelikle kazanın gerçekleştiği yerde keşif yapılması gerektiğini, akabinde itirazları doğrultusunda rapor tanzim edilmesi gerektiğini beyanla

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum sigortalısının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR