Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/15780 K.2026/1469

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının 25.05.1979 doğumlu olduğunu, 01.07.1998-17.03.2019 döneminde Noter katibi olarak çalıştığını, Temmuz 2016 da felç geçirdiğini, konuşma zorluğu yaşayıp hafıza kaybı ile birlikte sağ kolunun kullanılamaya başladığını, 19.09.2016'da ...'ye başvurarak %66 engelli raporu aldığını, 19.10.2016'da Kurumdan malullük aylığı istediğini, Kurumun 30.11.2016'da 1 yıl sonra hastaneden rapor alınmasına karar verildiğini, ...

Üniversitesi Hastanesinden rapor alındığını, Kurumun 30.12.2016'da kıdem tazminatına hak kazandığına dair yazı verdiğini, 07.08.2019'da tekrar maluliyet için Kuruma başvurduğunu, Kurumun hastaneye sevk etmeden 2016 tarihli rapor üzerinden inceleme yaparak YSK'nın 30.09.2019 tarihli kararı ile malul sayılmadığını belirtip talebi reddettiğini, 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesi koşullarının oluştuğunu, davacının maluliyet ayığına hak kazandığını belirterek, davacının maluliyet oranının ve ilk başvurusunu yaptığı 19.10.2016 tarihinden itibaren aylığa hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçisinde özetle; yetki, süre, husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ...

Hastanesinde düzenlenen 19.09.2016 tarih ve 15972 rapor numaralı kurul raporunda; %66 oranında çalışma gücü kaybı bulunduğuna karar verildiğini, davacının malulen emekli olmak için Kuruma başvurduysa da, YSK tarafından raporların kabul edilmediğini, aylık bağlanma talebinin reddedildiğini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan raporda maluliyet oranı dahi bildirilmediğini, fakat açıklamasız bir şekilde müvekkilinin malul olmadığının mütalaa edildiğini, Mahkemece hükme esas teşkil edecek derecede açık ve gerekçeli olmayan rapora göre karar verilmesinin dosya kapsamına,

sosyal güvenlik hakkı ile maddi gerçekliğe aykırı olduğunu, müvekkilinin herhangi bir noterde veya başka bir işyerinde çalışması olanağının kalmadığını, daha önce verilmiş olan raporlarda açıkça müvekkilinin yüzde 66 oranında çalışma gücünü kaybettiğinin belirtildiğini, ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesinden ve diğer üniversite hastanelerinden alınan raporlar ile Mahkemece hükme dayanak alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki oran ve açıklamalar birbirleriyle çeliştiğini, bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemeyeceğini, eksik araştırma ve incelemeye dayalı kararın bozularak bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve itiraza elverişli bir rapor alınması gerektiğini belirterek temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR