Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/16498 K.2025/17200

Taraflar arasındaki sigortalılık aidiyeti tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir. Kararın, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; hizmet başlangıcı tarihinin 11.07.1999 tarihi olarak tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, vekili, eylemli ve gerçek çalışmanın ispat edilmesi gerektiğini beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının hizmet başlangıcı tarihinin 11.07.1999 tarihi olarak tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmetin aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa iş yerinin gerçekten var olup olmadığı Kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde iş yerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.09.19 99... /21-510-527, 30.06.19 99... /21-549-555- 03.11.20 04... /21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Eldeki davada, dava dışı ...'ın 01.06.1999 tarihindeki işe giriş bildirgesinin kendisine ait olduğunu iddia ederek dava açmış olup dava dışı ...'ın iptal nedeni ile hak alanını ilgilendirmesi söz konusu olduğundan davaya dahil edilmesi gerektiği açıktır. Davacı, dava dışı ...'in kimlik bilgilerinin işe girişte neden kullanıldığını açıklamamış olup sadece tanık beyanı ile karar verilmesi yeterli değildir.

Bu kapsamda, Mahkemece, ... ve ...'dan olma ... davaya dahil edilerek, taraf teşkili sağlanmalı, sunduğu deliller toplanmalıdır. Öte yandan, davanın somutlaştırılması kapsamında dava dışı ...'ın kimlik bilgilerinin neden ve nasıl kullanıldığı, kim tarafından düzenlenip verildiği konusunda makul açıklama alınarak, yeteri kadar bordro tanığı dinlenilmeli; davacının hizmeti tereddütsüz ortaya konularak karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR