Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1678 K.2025/5250

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait iş yerinde 28.03.2014 tarihinde saat 20.30 sıralarında yerin 10 metre altında uzanan iyi aydınlatılmamış tünelde, iniş noktasından yaklaşık 84 metre ileride, güç koşullarda 2.80 metre çapındaki su borularının döşenmesi işini yapmaktayken, sıkıştırılmış toprak kütlesinin üstüne düştüğünü ileri sürerek iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İnşaat Turizm Taşımacılık Tic. ve San. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının 01.04.2010 tarihinde ... Avrasya Orman İşletmesi Otom. Hayv. Turz. Enerji İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde çalışmaya başladığını, 01.03.2014-31.03.2014 tarihleri arasında davacının rızası da alınarak ... Avrasya Orman İşletmesi Otom. Hayv. Turz. Enerji İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin hissedarı olan ... İnşaat Turizm Taşımacılık Tic. ve San.

A.Ş.'nin taşeron olarak çalıştığı A.O.Ç. ...

Kuşaklama Atıksu Kollektör Hatları (1-41 bacalar arası ve Dikmen Deresi) yapım işi kapsamında yapılacak sürme boru inşaatlarının yapım işi için geçici olarak görevlendirildiğini, bu görevlendirme esnasında 28.03.2014 tarihli kazanın meydana geldiği, kazanın meydana geldiği inşaat alanı için tarafından birleşme yoluyla devralınan Ankara Beton Boru Sanayi İnşaat A.Ş. tarafından risk değerlendirmesi ve acil durum planının hazırlandığını, gerekli eğitimlerin verildiği,

davalı şirketin iş yerinde alması gereken her türlü önlemi aldığını, kazanın davacının kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliğinden ileri geldiğini, davanın Mapfre Genel Sigorta A.Ş. ve Yapı Kredi Sigorta A.Ş.'ye ihbar edilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine,

-1.831.484,27 TL maddi tazminatın (taleple bağlı kalınarak) kaza tarihi olan 28.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

-28.000,00 TL geçici ödemenin ödeme tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine

-70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine manevi tazminat talebi yönünden fazlaya ilişkin istemin reddine,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin ve davalılar vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "...taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine..." karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının %36.2 oranında sürekli iş göremezlik derecesini kabul etmediklerini, iş kazası ile sigortalının geçici iş göremezlik durumu arasındaki illiyet bağının araştırılmadığını, maluliyet oranının irdelenmediğini, davacının 28.03.2014 kaza tarihinden sonra da çalışma hayatına devam ettiğini, kusur raporuna itirazlarının İlk Derece Mahkemesince karşılanmadığını, raporda dosyadaki delillerin değerlendirilmediğini, davalı şirketler tarafından davacıya yeterli ve gerekli tüm eğitimlerin verilmiş olduğunun,

iş sağlığı ve güvenliği bakımından işverenin üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğinin gözetilmediğini, davacıya verilen %20 kusur oranının çok düşük olduğunu ve dosya kapsamına uygun düşmediğini, hükme esas alınan 26.02.2024 tarihli aktüerya bilirkişi raporunun da usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıya Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2019/7174 Esas sayılı dosyası ile 30.05.2019 tarihinde ödenen 28.000,00 TL tutarındaki geçici ödemenin güncel tutarının hesaplanıp zarar hesabından düşülmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin 2. paragrafında “28.000,00 TL geçici ödemenin ödeme tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmesinin, geçici ödeme konusu 28.000,00 TL'nin mükerrer olarak tahsiline imkan verecek nitelikte olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

1-Davalılar vekilinin manevi tazminat yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup, davalılar vekilinin manevi tazminat hükümlerine yönelik temyizleri kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla, temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından; Mahkemece verilen hükmün (1) numaralı bendinin 2. paragrafında "-28.000,00 TL geçici ödemenin ödeme tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" karar verildiği ancak hükmün içeriğinde Mahkemece sehven yasal faizi ile birlikte verilmesini ifade ettiği bu nedenle mükerrer ödemeye yol açmasına sebep olacak ifadenin yer alması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Davalılar vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2. Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesinin Hüküm kısmının (1) numaralı bendinin 2. paragrafında yer alan;

" -28.000,00 TL geçici ödemenin ödeme tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" ibaresinin silinerek yerine -28.000,00 TL geçici ödemenin ödeme tarihi olan 30.05.2019 tarihine kadar işleyecek yasal faizinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" yazılmak suretiyle ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,