Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1682 K.2025/9051

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... Yöneticiliğinde kapıcı olarak 15.10.2003-16.01.2004 tarihleri arasında SGK'ya bildirilmeyen aylar ve sürelerin sigortalılık süresinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle;davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, dinlenilen davacı tanıkları ve kamu tanığı, aynı taraflara ilişkin işçilik alacağı dosyası, sair deliller ve resen araştırma ilkesi gereği yapılan tüm araştırma, denetime ve hüküm kurmaya elverişli 26.01.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda da değinildiği üzere Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/900 E. sayılı dosyasında bulunan harcama belgeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde bilirkişi raporunda tespit edilen tarih aralıklarında davacının, davalı apartmanda çalıştığının kabulü ile davacı ...'nun, davalı ...

Yöneticiliğinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak. 2003/10. ayında 15 gün, 2003/11. ayında 30 gün, 2003/12. ayında 30 gün, 2004/1. ayında 16, ve 2003 yılı 10. 11. ve 12. ayında 75 gün ve 2004/1. ayında 16 gün olmak üzere toplam 91 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, bilirkişi raporunun karar ekinden sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun davacının açtığı işçilik alacağı davasının da var olduğu ve gerek bu davada gerekse diğer davada dinlenen tanıkların tamamının davacının çalışması hakkındaki tevil yollu ikrar içeren beyanları ile davacı adına yapılan 4 adet ödeme makbuzlarından ve içeriğindeki adres ve açıklama bilgilerinden, davacının davalı Apartman Yönetimi nezdinde hizmet akdi ile çalışmakta olduğu,

16.01.2004 tarihinden sonraki çalışmalara ilişkin bildirimlerin ayda 30 gün üzerinden yapılması karşısında, kısmi zamanlı çalışma ilişkisinin bulunmadığı, her ne kadar, davacı adına imzalı işe giriş bildirgesi 16.01.2004 tarihi itibari ile verilmiş ise de davacı adının ve apartman yöneticilerinin imzalarını içeren yazılı belge niteliğindeki ücret makbuzları ve adres bilgileri dikkate alındığında eş değer belge ile çalışma ilişkisinin kanıtlanmış olması ile birlikte, ücret bakımından da dönemin asgari ücretinin esas alınması karşısında,

Mahkemece verilen kararın yerinde bulunmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. İlgili Hukuk 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrası ile ve 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacının davalı ... Yöneticiliğinde kapıcı olarak 15.10.2003-16.01.2004 tarihleri arasında SGK'ya bildirilmeyen çalışmalarının tespitinin talep edildiği, Mahkemece de davacı vekili tarafından açılan davanın kabulü ile bilirkişi ....arafından hazırlanan 26.01.2021 tarihli raporda, bilirkişinin belirttiği şekilde, davacı ...'nun, davalı ... Yöneticiliğinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak; 2003/10. ayında 15 gün, 2003/11. ayında 30 gün, 2003/12. ayında 30 gün, 2004/1. ayında 16 gün, 2003 yılı 10. 11. ve 12. ayında 75 gün ve 2004/1. ayında 16 gün olmak üzere toplam 91 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, bilirkişi raporunun karar ekinden sayılmasına karar verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece verilen kabul kararı yerinde olmasına rağmen; hüküm fıkrasında kabule konu sürelerin tekrarına düşülmesi ve bilirkişi raporunun kararın ekinden sayılmasına dair karar verilmesinin infazda tereddüte yol açacağının anlaşılması karşısında belirtilen hususlar bozma sebebidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre, feri müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hükmünün 1 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine, “Davanın kabulü ile davacı ...'nun, davalı ... Yöneticiliğinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak; 2003/10. ayında 15 gün, 2003/11. ayında 30 gün, 2003/12. ayında 30 gün, 2004/1. ayında 16 gün olmak üzere toplam 91 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,