Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/17333 K.2026/789

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkil ...'ın, davalı işveren ... Sanayi ve ...

A.Ş. nezdinde Montaj görevlisi olarak çalışması sırasında, işyerinde kullanılan bakalit-bakır nitelikli malzeme nedeniyle müvekkilde irritan kontakt dermatit meslek hastalığı meydana geldiğini, işyerinde kullanılan bakalit-bakır nitelikli malzeme nedeniyle ellerinde meydana gelen meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranı için Sosyal Güvenlik Kurumu nezdinde yürütülen tahkikat dosyasında SGK İstanbul Kurum Sağlık Kurulunun 16.09.2021 tarihli ve 2...7 numaralı Kurum Sağlık Kurulu kararında.

“2005-2016 yılları arasında elektrik kablosu imalatı yapan işyerinde montajcı olarak çalışan hasta irritan kontakt dermatit tanısı alış olup mesleki düşünülmektedir.” şeklinde karar verildiğini, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 18.10.2021 tarih, 202/17367 sayılı karar ile mevcut hastalığın meslek hastalığı olmadığına karar verildiğini, İstanbul Anadolu 22.İş Mahkemesinin 2017/523 Esasına kayden açılan tazminat davasında Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından müvekkilindeki hastalığın mesleki olduğu, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının % 13,0 olduğunun tespiti edildiğini belirterek;

müvekkilinin, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %13,0 olduğunun tespitine, gelirinin meslek hastalığının başlangıç tarihi olan 23.05.2013 tarihinden itibaren %13,0 maluliyet oranına göre bağlanarak aylıklarının yasal faiz ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili; davacının, 01.09.2005-02.12-2016 tarihleri arasında müvekkili şirket bünyesinde, üretim bölümünde çeşitli montaj alanlarında belirli aralıklarla "teknik eleman" pozisyonunda çalıştığını, davacının iddia ettiği hastalık ile müvekkil şirket bünyesinde çalıştığı pozisyon arasında illiyet bağı bulunmadığını, müvekkil şirket davacı tarafın sağlık sorunlarını bildirdiği tarihten itibaren süreci büyük bir titizlikle takip etmiş olup çalışanın huzur ve sağlığını korumak adına gerekli tüm özeni gösterdiğini,

Adli Tıp tarafından tanzim edilen rapor içeriğinde ise tamamen eksik değerlendirme yapılarak salt olarak İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi 2017/523 E. sayılı dosya kapsamındaki sağlık raporları/belgeleri üzerinden görüş bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; Kurumun yapmış olduğu işlemin yasal olup hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulü ile davacının ... 2. Üst Kurulunun 23.03.2023 tarih ve 975 sayılı raporu ile meslek hastalığı dolayısı ile 23.05.2013 tarihinden itibaren %13,0 oranında malul kaldığını ve davacıya 05.05.2023 tarihli tahsis talebine istinaden 01.06.2023 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesine göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesinin 08.05.2024 tarihli, 2023/619 Esas - 2024/362 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, davacının ...

2. Üst Kurulunun 23.03.2023 tarih ve 975 sayılı raporuna göre; meslek hastalığı dolayısı ile 23.05.2013 tarihinden itibaren %13,0 oranında sürekli iş göremez duruma girdiği ve davacıya 05.05.2023 tarihli tahsis talebine istinaden 01.06.2023 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesine göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işleminde hata bulunmadığını, istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile gelir bağlanması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR