Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1747 K.2025/9080

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Belediyede 2004 ile 2018 yılları arasında çalıştığını, ancak Belediye tarafından hizmetlerinin Kuruma bildirilmediğini ileri sürerek 2004 ile 2018 yılları arasında davalı Belediyede çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı ... adına Belediye Başkanı cevap dilekçesinde; davacının Belediye Başkanlığında çaycı olarak uzun bir süre çaycılık yaptığını, yapmış olduğu hizmetler karşılığı belediye personelinden çay ücreti aldığını, ayrıca Belediye Başkanlık Makamına vermiş olduğu içeceklerin bedelinin aylık olarak toplu şekilde belediye hesabından davacının kendi hesabına yatırıldığını, bu işlemlerin Belediye Başkanına tahsisli bulunan temsil ağırlama ve tören giderleri için ayrılan ödenekten yapıldığının tespit edildiğini, davacının Belediye Başkanlığında hiçbir suretle işçi olarak çalıştırılmadığını, ancak İş-Kur kapsamında 2012 yılında 4 ay,

2017 yılında 7 ay ve 2018 yılında 2 ay olmak üzere 13 ay süreyle Belediyede sigortalı olarak istihdam edildiğinin tespit edildiğini, bu süre içerisinde de davacının yine aynı şekilde ticari amaçla Kurum bünyesinde çaycılık işi yaptığını ve ücretlerinin tamamının ödendiğini beyan etmiştir.

2- Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; hizmet tespitine ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerek bordro, gerek komşu iş yeri gerekse de taraf tanıklarının beyanlarının ortak noktası davacının davalı Kurum bünyesinde çaycı olarak çalışmasının var olduğu gerçeğini ortaya çıkardığını, ancak bu çalışmalarının hangi tarih aralığında olduğunun ve çalışmaların davacının kendi nam ve hesabına mı olduğu, yoksa sigortalı bir çalışan mı olduğu konusunda davacı iddiasını ispata yarar net ve şüpheden uzak bir bilgi ve beyanda bulunulmadığını, tüm dosya kapsamı nazara alındığında davacı ile davalı idare arasında sigortalı çalışmaya dayalı iş akdinin varlığı ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı ...

Belediyesi adına Belediye Başkanı .... tarafından sunulan ve davacının Belediye Başkanlığında çaycı olarak uzun bir süre çaycılık yaptığını belirten 25.03.2020 tarihli yazının fiili çalışmanın varlığı noktasındaki çekişmeyi ortadan kaldırdığını, davacının kendi nam ve hesabına çalıştığını ve çay ocağının işletmesinin kendisine devredildiğine dair herhangi bir hizmet alım ihalesi, kiralama ihalesi veya kendisi ile imza edilmiş herhangi bir sözleşme olmadığını, kendisine verilen talimatlar çerçevesinde çalıştığını, sadece çaycılık yapmadığını,

aynı zamanda Belediye binasına ait temizlik görevini de çalışma günü - tatil günü ayrımı yapmaksızın yerine getirdiğini, bu nedenle serbest bir çalışan olmadığı, dolayısıyla bir işçi-işveren ilişkisi çerçevesinde çalıştığının açık olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Haziran/2004 - Haziran/2018 tarihleri arasında davalı iş yerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,