Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1829 K.2025/12135

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı şirket nezdinde ... mevkiinde devam eden inşaatta çalışırken 03.01.2017 tarihinde inşaatın 3. katından 1. katına düşerek iş gücü kaybına uğradığını beyanla maddi tazminat taleplerinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... mevkiinde devam eden inşaatın yapım işinin taşeron anlaşması ile farklı bir şirkete verildiğini ve bu nedenle müvekkil firmanın asıl işveren olduğunu, inşaatın devamı aşamasında çalışanların gerekli önlemleri alması ve işlerin yürümesinden sorumlu tarafın alt işveren olduğunu beyanla davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davanın kabulüne karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm hak ve alacakları zamanaşımına uğradığı, tahsil değerinden ilk peşin değer düşülmediği, kazanın meydana geldiği inşaatın, şirketin taşeron anlaşması ile farklı bir şirkete verdiği, asıl işveren konumunda olduğu, gerekli önlemleri alması ve işlerin yürümesinde sorumlu taraf alt işveren olduğu, sorumluluk halinin kusura dayalı sorumluluk olduğu, maluliyet oranı tespitinin hatalı olduğu, raporlara itirazların kabul görmediği, gerekli malzemeler davacıya temin edildiği,

Ek istinaf dilekçesinde de tarafların kusur durumununun usul ve yasaya aykırı biçimde tespit edilerek hatalı hesaplama ile aleyhe karar verildiği, kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre tespit edilmesi gerektiğinden bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Kusur yönüyle yapılan değerlendirmede ise 14.02.2019 tarihli SGK Müfettiş raporunda, %100 oranında işveren, yargılama aşamasında Mahkemece aldırılan 31.05.2023 tarihli heyet raporunda davalının % 90 oranında, davacı işçinin ise %10 oranında kusurlu olduğu yönünde, 6331 sayılı Kanun hükümlerine göre değerlendirme yapılıp mütalaada bulunulmakla bu oranın hükme esas alındığı, somut dosya kapsamı ile uyumlu olduğu.

TRH yaşam tablosuna göre 20.02.2024 tarihinde usule uygun düzenlenen aktüerya raporu doğrultusunda verilen hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,