KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/19793 E., 2026/1783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2026
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2025/3834 E., 2025/3540 K.
- İlk derece mahkemesi
- İzmir 1. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2025/155 E., 2025/390 K.
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından 07.06.2025 günü tebliğ edilen gerekçeli karara karşı, istinafa başvuru için öngörülen yasal süre geçirilerek, 01.10.2025 günü yapılan başvurunun süre yönünden reddine ilişkin ek karar vermiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 01.10.2025 tarihli ek karara karşı davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/19793, K. 2026/1783, 23 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama