Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/2 K.2025/6797

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili, dahili davalı ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının 30.03.2004 - 30.06.2007 ve 25.03.2010 - 03.02.2014 tarihleri arasında aralıksız ve kesintisiz olarak çalıştığını, çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini beyanla 12.08.2004 tarihinde 1 gün olmak üzere, 30.06.2005 - 07.03.2006 ve 24.08.2010 - 06.11.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti ile bu çalışmaların bildirilen çalışmaları ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 30.03.2004-30.06.2005, 07.03.2006-30.06.2007, 06.11.2010-03.02.2014 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde asgari ücretle ... olarak çalıştığını, davacının tüm haklarını alarak işten ayrıldığını beyanla davanın reddi gereğini savunmuştur. Fer'i müdahil Kurum vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurum kayıtlarında davacının çalışma iddiasını destekler nitelikte bir kayıt bulunmadığını, bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiğini ve özel bir duyarlılık ile yürütülmesi gerektiğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini ve Kuruma kusur izafesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddi gereğini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; 12.08.2004-12.08.2004 dönemi bakımından bir günlük tespit talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine, 01.07.2005-06.03.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde 245 gün asgari ücretle çalıştığı ve bu çalışmanın Kuruma bildirilmediğinin tespitine, 24.08.2010-05.11.2010 tarihleri arasında asgari ücretle 71 gün çalıştığı ve bu çalışmanın kuruma bildirilmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, dahili davalı ve feri müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1-Davalı ... vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, dosyadaki deliller ile davacının çalışmalarının aralıklı olduğunun kanıtlandığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2-Dahili Davalı ...; ... ile herhangi bir ortaklık ilişkisi bulunmamakla birlikte adi ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığını, bu nedenle davaya dahil edilmesinin mümkün olmadığını, davacının Olta Balık ünvanlı iş yerindeki çalışmalarının kesintili olduğunu, çalışmalarının tamamının ... tarafından Kuruma bildirildiğini, tanık beyanları ile de davacının çalışmalarının kesintili olduğunun kanıtlandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

3-Fer'i müdahil Kurum vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirdiğini ve çalışma olgusunun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlanması gerektiğini, davacının iddiasını somut deliller ile ispat edemediğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından yetersiz tanık anlatımları ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yazılı belgelerin aksini eş değer belgeler ile ispatlanamamış olması ve çalışmaların kayıtlara yansıdığı şekilde fasılalı olması nedeniyle davalı vekilinin, dahili davalı vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan istinaf nedenleri yerinde görülerek istinaf başvurusunun kabulü ile incelenen kararın HMK’nın 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilmek üzere kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından hukuka, dosyaya ve hakkaniyete uygun hüküm tesis edildiğini, hukuka, yasanın amir hükümlerine ve hakkaniyete aykırı olan istinaf kararının bozularak ilk derece mahkemesi kararının tespit yönündeki kısmının onanmasına karar verilmesi istemiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR