Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/222 K.2025/6050

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesini özetle davalı ...'e ait iş yerinde 01.12.1994-30.12.1994, 01.03.1995 - 30.04.1995, 01.07.1995 - 30.08.1995, 01.09.1995 - 30.09.1996 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiş, yargılama esnasında sunduğu ıslah dilekçesi ile talebinin 01.11.1989 - 30.12.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine yönelik olduğunu belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesini özetle; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının iddiaları bakımından Kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini, ortaya atılı iddiaların, Kurum kayıtlarının aksini gösterir belgelerle ispatlanabileceğini, işverenin de davaya dahil edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir. 2.Davalı ... adına usulüne uygun olarak tebligat yapılmış, davalı cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2021 tarihli 2015/398 Esas, 2021/92 karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2022 tarihli 2021/2165 Esas, 2022/2311 Karar sayılı kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; Mahkemenin hizmet tespitine yönelik kabul kararında, davalılar ... ile ... Toplu Yemek Gıda Kuyumculuk Turizm San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ye açılan davaların ayrılması her bir dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile Kuruma bildirilen süreler dışlanarak davacının;

01.11.1989 - 31.07.1990 tarihleri arasında 360 gün, günlük 7.500.00 ETL,

01.08.1990 - 31.07.1991 tarihleri arasında 270 gün, günlük 13.800.00 ETL,

01.08.1991 - 31.07.1992 tarihleri arasında 360 gün, günlük 26.700.00 ETL,

01.08.1992 - 31.07.1993 tarihleri arasında 360 gün, günlük 48.300,00 ETL,

01.08.1993 - 31.08.1994 tarihleri arasında 30 gün, günlük 83.250,00 ETL,

01.09.1994 - 01.11.1994 tarihleri arasında 60 gün, günlük 139.125,00 ETL,

ücretle ... unvanlı iş yerinde çalıştığının tespitine,

Davacının, ... unvanlı iş yerindeki çalışmasının 01.11.1989 - 31.12.2003 olduğundan, bundan önceki dönemin dava dışı 403393 sicil sayılı ..., ... unvanlı iş yerinde geçmesi nedeni ile bundan önceki dönemlere ilişkin fazlaya yönelik talebin reddine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen 28.10.2012 tarihli ek karar ile davacı vekilinin 09.10.2024 tarihli dilekçesinde ileri sürülen hükmün tamamlanması talebinin kabulü ile Mahkemenin 2023/346 Esas 2024/362 Karar sayılı gerekçeli kararının 1. maddesine,

"Ayrıca kurum kayıtlarına geçen sürelere ilaveten,

1994/12. ayda 30 gün,

1995/1. dönemde 60 gün,

01.12.1994- 30.12.1994 Tarihleri arasında 30 gün,

01.03.1995 - 30.04.1995 Tarihleri arasında 60 gün,

01.07.1995 - 30.08.1995 Tarihleri arasında 60 gün,

01.09.1995 - 30.09.1996 Tarihleri arasında 390 gün,

01.10.1996 - 30.12.2003 Tarihleri arasında 2610 gün,

01/11/2008 - 03/11/2008 tarihleri arasında 2 gün,

Brüt asgari ücretle ... unvanlı iş yerinde çalıştığının tespitine," ibarelerinin eklenerek hükmün tamamlanmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çalıştığı süre boyunca sigortasının yapıldığını, iş yerinin 2001 yılında kapatıldığını, dinlenen tanık ifadelerinin gerçeği yansıtmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dayanaksız, eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili; eksik inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesinin hatalı olduğunu, tanık anlatımlarının hüküm kurulmasında yeterli olacak şekilde açık olmadığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Hükümler, davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nın 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

2.Eldeki davada; davacı dava dilekçesinde davalı ...'e ait iş yerinde 01.12.1994 - 30.12.1994, 01.03.1995 - 30.04.1995, 01.07.1995 - 30.08.1995, 01.09.1995 - 30.09.1996 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiş, yargılama esnasında sunduğu ıslah dilekçesi ile talebinin 01.11.1989 - 30.12.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine yönelik olduğunu belirtmiştir.

Mahkeme gerekçesinde davacının talebinin 01.06.1989-03.11.2008 tarihleri arasındaki hizmet sürelerinin tespiti olduğu belirtilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının Kuruma bildirilen süreler dışlanarak davacının.

01.11.1989 -01.11.1994 tarihleri arasındaki çalışma süresini kabul etmiş, devamında talep üzerine hükmün tamamlanması amacıyla verilen ek kararla 1994/12. ayda 30 gün, 1995/1. dönemde 60 gün, 01.12.1994- 30.12.1994 tarihleri arasında 30 gün,01.03.1995 - 30.04.1995 tarihleri arasında 60 gün, 01.07.1995 - 30.08.1995 tarihleri arasında 60 gün, 01.09.1995 - 30.09.1996 tarihleri arasında 390 gün, 01.10.1996 - 30.12.2003 tarihleri arasında 2610 gün, 01.11.2008 - 03.11.2008 tarihleri arasında 2 gün olmak üzere çalışmalarının tespitine karar verilmiştir.

Bu haliyle Mahkemece verilen hükmün, davacı yanın talebine uygun olmayacak şekilde kendi içinde çelişki arz ettiği, çelişkinin giderilmesi için hukuken uygulanması mümkün olmayan hükme yönelik HMK 305/A maddesinin uygulanması suretiyle verilen ek kararla, talep aşımının yapıldığı, talep edilmeyen hususlara yönelik olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan infaza elverişli olmayacak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VII. KARAR