Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/2465 K.2025/9379

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait iş yerinde 01.10.1988 – 10.11.1994 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının davalı yanında çalışmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalılar murisi ...'na ait 87601 035 sicil numaralı iş yerinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak 01.10.1988-01.01.1994 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davalı tanıklarınca davacının çalışmasının sürekli olmadığı ve ağaç kesiminde ayda bir kere olacak şekilde çalıştığı yönünde beyanlarda bulunulmuşsa da zabıta tarafından tespit edilen kamu tanıklarından ...'nın davacının bıçkı makinesinin başında odun kestiğinin ve ne iş gerekirse onu yaptığının beyan edilmiş olması,

ayrıca davalı tarafından bildirilen çalışmaların da ayda bir günden fazla olması birlikte değerlendirildiğinde, davacının çalışmasının mevsimlik olmadığı, ancak her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.1988 - 01.01.1994 tarihleri arasında çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmişse de davacının 05.03.1990 tarihinden önceki taleplerinin hak düşürücü süreye uğradığı, ayrıca davacının, 31.07.1991 tarihinde yasa kapsamından çıkan iş yerinde anılan tarihten sonra fiilen çalıştığı hususunda davanın tereddüte mahal bırakmayacak derecede ispat edilemediğinin anlaşılması,

kabule göre de davalı hayatta olduğu halde hüküm fıkrasında; "davalılar murisi ..." yazılması ve vekalet ücreti hususunda da 5 ve 6. fıkralarda aynı şekilde " ... vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" yazılmasının da isabetsiz olduğu gerekçeleriyle istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait (87601) sicil numaralı iş yerinde 05.03.1990 - 31.07.1991 tarihleri arasında, fer'i müdahil Kuruma bildirilen süreler dışında, aralıksız olarak,

günün asgari ücreti üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu belirterek, bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden hatalı değerlendirme yapıldığını, dosyada toplanan mevcut deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bordro ve kamu tanıklarının beyanları ile davacının Mahkemece kabul edilen tarihler arasında sürekli ve kesintisiz bir şekilde sigortasız çalıştığı iddiasının her türlü şüpheden uzak, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığını, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığının sabit olduğunu, hal böyle iken davanın reddi gerekirken kısmen kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, çalışma olgusunun yöntemince ispatlanamadığını, kararın tanık anlatımları dışında başkaca hiçbir somut ve yazılı delile dayanmadığını belirterek, bozulmasını istemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.