Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/2671 K.2025/9660

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; davacının kalça kemiğinden geçirmek zorunda kaldığı ameliyatlar ve tıbbi hata neticesinde çalışma gücünü büyük oranda kaybettiğini, maluliyetinin tespiti için Kuruma başvurduğunu, Kurumun maluliyet olmadığı tespitine itiraz ettiğini ve Yüksek Sağlık Kurulunun ekteki yazı ile mevcut durumuna göre malul sayılamayacağının bildirildiğini, bunun üzerine müvekkilinin çalışma gücünün kaybının tespiti ve malul sayılması gerektiğinin tespiti talebi ile mahkemenize başvurmak gerektiğini, müvekkilinin çalışma gücündeki kayıp oranının belirlenerek malul sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın davacının malul sayılması konusundaki talepleri haksız ve gerçek dışı olduğunu, davacı yanın müvekkili Kuruma maluliyetin tespiti için başvuruda bulunduğunu, bunun üzerine Bursa Bölge Sağlık Kurulu 18.10.2019 tarihli yazısı ile davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğine karar vermiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1-Davacının maluliyet oranının tespitine ilişkin talebinin kabulü ile 28.09.2021 tarih 31612 sayılı resmi gazetede yayınlanan maluliyet ve çalışma gücü kaybı tespiti işlemleri yönetmelik hükümleri uyarınca (çalışma gücünün en az %40- 49 arasında kaybettiği) beden çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğinin tespitine, 2-Davacının malul sayılması gerektiğinin tespitine yönelik talebin reddine,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “1-Davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, 2-Davalı Kurumun istinaf başvurusunun kabulü ile Bursa 6. İş Mahkemesinin 15.06.2023 tarih ve 2020/82 E. 2023/194 K. sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, 3-Davanın reddine,” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR