Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3198 K.2025/2550

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 25.02.2021 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebine istinaden aylık tahsis, dava tarihine kadar ödenmesi gereken aylıklardan şimdilik 1000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının yaşlılık aylığı bağlanması için ödediği yurt dışı borçlanma bedelinin herhangi bir bildirim yapılmaksızın tasfiye edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, aylık kesme nedeni olarak belirtilen kesin dönüş şartının gerçekleşmediğine dair gerekçenin kabul edilemeyeceğini, davalı Kurumun sigortalısı aleyhine işlem yapmaması gerektiğini, 1997 yılında emanete alınan 637.717.849,00 TL'nin ekonomik değerinin haksız işlemle kaybolduğunu, işlemlerin iptali ile borçlanmanın tasfiye edilemeyeceğine, borçlanmanın hali hazırda varolması nedeniyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 25.02.2021 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebine istinaden aylık tahsisi, dava tarihine kadar ödenmesi gereken aylıklardan şimdilik 1000,00 TL'nin tahsili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR