Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3319 K.2025/5106

İlk Derece Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tarımsal faaliyeti ile geçimini sağladığı. 30.11.1995 tarihli müstahsil makbuzunda Bağ-Kur prim kesintisi bulunduğunu, davacının 01.12.1995 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur'lu olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının talebine istinaden 16.07.2018 tarihi itibariyle tescilinin yapıldığını, geriye dönük tevkifata göre tescil yapılamayacağını, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2022 tarih, 2019/668 E., 2022/189 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2022 tarih, 2022/2080 E., 2022/2020 K. Sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1'inci Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece, Mahkemece davacının dosya içine sunulan 30.11.1995 tarihli özel kuruluş tarafından düzenlenen müstahsil makbuzundaki Bağ-Kur prim tevkifatının Kurum hesaplarına intikal etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz bulunduğu, primin Kurum kayıtlarına intikalinin gerekmediği gözetilerek tahkikat yapılıp varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 25.09.2023 tarih, 2023/352 E., 2023/600 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacı ...'ın (TC:...) 01.12.1995 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B. 2'inci Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...İnceleme konusu davada, davacının 30.11.1995 tarihli müstahsil makbuzundaki Bağ-Kur prim kesintisi nedeniyle 01.12.1995-31.12.1995 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesi isabetlidir. ...Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelere göre 01.12.1960 doğumlu davacının, 16.07.2018 tarihi itibariyle 4/1-b-4 kapsamda sigortalı olarak tescilinin yapıldığı, talep edilen sürede başka sosyal güvenlik kolundan sigortalılığın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının talebi açıklattırılarak, 01.01.1996 tarihinden itibaren talep ettiği süre belirlenerek ilgili hukuk bölümünde belirtilen yasal düzenlemeler ve ilkeler doğrultusunda tarımsal faaliyetin kesintisiz ve sürekliliğinin araştırılması ve davacının 16.07.2018 tarihi itibariyle tescili bulunduğundan bu tarih sonrasına dair talepte hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.,," gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı ...'ın (T.C No:...) 01.12.1995-31.12.1995 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 2926 sayılı Kanun ve 4/1-b-4 kapsamda sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. Maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR