Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/366 K.2025/4416

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili ile davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davacı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 14.03.1980 tarihinde ... Apartmanında kaloriferli konut kapıcısı olarak çalışmaya başladığı, apartmanın kapıcı dairesinde oturduğu, 1991 yılında ısınma sisteminin kombiye dönmesinden sonra kapıcılık görevine devam ettiği, 06.02.2013 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişlerinin teftiş için geldiği, 08.02.2013 tarihinde hizmet akdinin feshedilerek kapıcı dairesini boşaltmasının istendiği, asgari ücret üzerinden maaş aldığı, Kuruma bildirimlerinin yapılmadığı iddiasıyla 14.03.1980 - 08.02.2013 tarihleri arasında davalı apartmanda hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumca tesis edilen işlemlerin kanuna ve mevzuata uygun olduğu, davadan sorumlu olmadıkları savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; kapıcılık hizmetini davacının eşi ...'un yürüttüğü, 04.03.1991 tarihinden itibaren bireysel ısınma sistemine geçildiği, kapıcılık hizmetinin sabah servisi ve akşam çöp toplama şeklinde part time yapıldığı, davacının eşinin 10 yıl önce kendi isteğiyle kapıcı dairesinden çıktığı, davacının mağdur olmaması için kapıcı dairesinden çıkartılmadığı, sabahları servis yaparak, akşamları çöp toplayarak apartmana hizmet verdiği, istediği zamanlarda köyüne gittiği, apartman yönetimine karşı bağımlı olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; davacının, davalıya ait 1214631.06 sicil numaralı işyerinde 01.06.1991 - 15.12.1998 ile 01.04.2001 - 06.02.2012 tarihleri arasında, 01 Mayıs-31 Ekim Arası yaz aylarında ayda 11 gün, 01 Kasım -30 Nisan arası kış aylarında ayda 10 gün olmak üzere toplam 2602 gün süreyle hizmet akdi kapsamında apartman görevlisi olarak asgari ücretle 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında sigortalı olarak çalıştığı, bu hizmet süresinin 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi gereğince tespitinin gerektiği, davanın 18.02.2013 tarihinde açıldığı,

29.03.2013 tarihli denetmen raporuna göre, davacı, davalı Kurum tarafından 22.05.1991 - 30.05.1991 ile 06.02.2012 - 06.02.2013 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edildiği, 14.03.1980 - 22.05.1991 tarihleri arasındaki dönemde davalı apartmanda kapıcılık hizmetlerinin, davacının eşi olan ... tarafından yerine getirildiği, davacının bu dönemde apartmana ait bazı işleri yapmasının eşine yardım mahiyetinde olduğu, davacının 14.03.1980 - 22.05.1991, 15.12.1998 - 31.03.2001 ile 07.02.2013 - 08.02.2013 tarihleri arasında davalı apartmana ait işyerinde çalıştığını kanıtlayamadığı,

bu konuda alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bulunduğu, davalı ... vekiline bilirkişi ek raporunun tebliğe gönderildiği, adresten taşındığı belirtilerek tebliğin yapılamadığı, davalı vekili yeni adresini bildirmiş ise de, uyap sistemi üzerinden adresini güncellememesi nedeniyle, UYAP sisteminde kayıtlı adresi dışında başka bir adresine tebligat çıkarılmasının sistemsel olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı ...

Yöneticiliğine ait 1214631.06 sicil numaralı iş yerinde 01.06.1991 - 15.12.1998 ile 01.04.2001 - 06.02.2012 tarihleri arasında, 01 Mayıs - 31 Ekim arası yaz aylarında ayda 11 gün, 01 Kasım -30 Nisan arası kış aylarında ayda 10 gün olmak üzere toplam 2602 gün süre ile hizmet akdi kapsamında apartman görevlisi olarak asgari ücret ile 5510 sayılı yasanın 4/1-a kapsamında sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri 1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik araştırma ile karar verildiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporlarına itirazlarının nazara alınmadığı, davacının eşinin tam zamanlı çalışması nedeniyle Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığı, eşin evi terkettiği tarih sonrasında da kapıcılık yaptığı kabulünün mümkün olmadığı, sigortalılık ve çalışma sürelerinin eksik ve hatalı belirlendiği, tanık beyanlarının nazara alınmadığı, davanın tümüyle ispat edildiğinden kabulüne karar verilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 14.03.1980 - 08.02.2013 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR