Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3668 K.2025/8435

vekili Avukat ... vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Ankara 46. İş Mahkemesi

SAYISI

2024/85 E., 2024/221 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin Covid 19 Pandemisi sebebiyle bir kısım işçileri için müracaat ettiği kısa çalışma ödeneği başvurusuna uygun olarak tüm çalışmalarını gerçekleştirdiğini, kısa çalışma kapsamı dışında çalıştırdığı günler için çalışanlara ücretini, sosyal haklarını ve Sosyal Güvenlik Kurumu primlerini eksiksiz ödediğini, işyerinde 09.02.2021-25.05.2021 tarihleri arasında iş müfettişleri tarafından teftiş yapıldığını ve yapılan bu teftişlere istinaden görevli iş müfettişleri tarafından 03.06.2021 tarih ve 9431/İNC/07 numaralı iş müfettişi raporu düzenlendiğini,

bu raporda belirtilen hususların yerine getirilmesinin işverenden talep edildiğini, ancak söz konusu yazı ve eki tebligatın toplam iki sayfadan ibaret olduğu ve Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının tek sayfalık yazısı haricinde davacıya söz konusu rapor ve yazıda ücretleri eksik ödenen işçilere ilişkin bir bilgi ve belgeye yer verilmediğini, bu çerçevede tebligatı gönderen Kuruma ekteki dilekçe ile itiraz ettiklerini, ancak kendilerine herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek 03.06.2021-9431/İNC/07 sayılı teftiş raporundaki taleplerin tüm sonuçları ile ortadan kaldırılarak iptaline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya bakmaya teftişin yapıldığı yer olan İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın 30 günlük yasal sürede açılmadığını, bu nedenle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davada müvekkili Bakanlığın husumet ehliyetinin olmadığını, yapılan teftiş sonucunun PTT aracılığıyla davacıya gönderildiğini, dava konusu teftiş raporunda yapılan tespitlerde kısa çalışma döneminde tam zamanlı çalışılması iddiasına ilişkin olarak mevzuat hükümlerine göre yapılan 03.06.2021 tarih 9431/İNC/07 sayılı raporun düzenlendiğini,

kısa çalışma ve kısa çalışma uygulamasının 4447 sayılı Kanun'un ek madde 2 ve geçici 23, 24, 25 ve 26. maddesi amir hükümlerine göre düzenlendiğini, raporda özetle “kısa çalışma ödeneği olan işçilere kısa çalışma yaptırılmadığı ve işçilerin tam süreli çalışmaya devam edildiği halde işveren tarafından kanuna aykırı olarak ücretlerin eksik ödendiğinin anlaşıldığını, işyerinde kısa çalıma yaptırılmadığı ve tam süreli çalıştırılmaya devam edildiği halde işçilerin ücretlerinin eksik ödenmesi nedeniyle işverenlik hakkında 4857 sayılı İş Kanunu 102. maddesinin a bendi uyarınca toplam 168.148,00 TL idari para cezasının uygulanması gerektiği,

işverenin Sosyal Güvenlik Kurumuna kısa çalışma koduyla bildirilen kısa çalışma sürelerine aykırı olarak işçilerin işveren tarafından çalıştırıldığı, işverenin yükümlü olduğu halde puantaj kayıtları ile de kısa çalışma yaptığını ispatlayamadığını, işçilerin işyerinde 2020/Nisan-2021 Ocak döneminde hastalık, izin ve benzeri sebepler dışında tam süreli olarak çalışmaya devam ettiği kanaatine varıldığını, bu kapsamda İnşaat San. ve Tic. Ltd.

Şti. unvanlı işyerine ait Kemalpaşa OSB Mah. 515 Sok.

3/1 Kemalpaşa/İzmir adresinde bulunan 2.2331.01.01.1707328.035.10.72-000 SGK sicil numaralı işyerinde çalışan işçilere inceleme dönemi olan 01.04.2020-31.01.2021 tarihleri arasında kısa çalışma kapsamında verilen kısa çalışma ödeneklerinin tamamının yersiz olduğu kanaatine varıldığını, bu tarihler arasında Kısa Çalışma Ödeneği ile yapılan ödemelerin yasal faiziyle tahsil edilmesi gerektiği, tespitinin yapıldığını ve yapılan tüm bu tespitlerin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının reddine, ek kararla davacının istinaf dilekçesinin HMK'nın 346/1. maddesine göre süre bakımından reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta, davacının istinaf dilekçesinin süre bakımından reddine karar verilmiş ise de mevcut davayı işçinin değil işverenin açtığı, kanunen ivedi olduğu yönünde düzenleme bulunmayan, teftiş raporunun iptali davası olduğu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 103. maddesinde sayılan adli tatilde görülecek dava ve işlerden olmadığı,

bu nedenle davacı işverenin 03.09.2024 tarihli gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin 06.09.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına, Mahkemenin dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davacı vekilinin asıl karara karşı ileri sürdüğü bütün istinaf itirazları yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı şirketin işçilerine kısa çalışma kapsamı dışında çalıştırdığı günler için ücretlerini, sosyal haklarını ve Sosyal Güvenlik Kurumu primlerini eksiksiz ödediğini, puantaj kayıtları dikkate alınmadan hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak kurulan hükmün hatalı olduğunu, üretim ve tüketim miktarlarının kısa çalışma yapılmadığını ispatlamadığını, tanık beyanları nazara alınmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.