Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/388 K.2025/8209

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının 01.12.2014-26.11.2015 tarihleri arasında geçen çalışmaları sırasında prime esas kazançlarının Kuruma eksik bildirildiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının asgari ücretle çalıştığını ve her sefere çıktığında şahsi harcamalarına karşılık gelecek şekilde sefer yapacağı bölgelerde ortalama ne kadar harcama yapacak ise bu miktar tespit edilmek suretiyle yolluk parası aldığını, ancak bu yolluk ödemesinin ücretinin eki niteliğinde olmadığı, ayrıca bu ödemelerin davacının geliri değil, davacı şirketin giderleri olarak hesaplanan maliyeti olduğunu, davacının davacı şirket tarafından yapılan yolluk ödemelerinin sosyal sigortalar mevzuatı uyarınca prime esas kazanç olarak dikkate alınamayacağını belirterek usul ve yasaya aykırı olan davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davalı tarafından davacıya bir takım ödemeler yapıldığını, iddia etmekte ise de bu ödemelerin ücret niteliğinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini, asgari ücretten daha yüksek bir ücretle çalıştığı iddiası karşısında HMK gereğince bu iddianın yazılı deliler ile ispatlanması gerektiğini, Kurum resmi kayıtlarının incelemesi gerektiği ve ücret konusunda dinletilen tanık beyanlarının çalışıldığı iddia edilen işyerinin kapasite ve niteliği gözetilerek değerlendirilmesi gerektiğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi gerektiği belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, dosya kapsamında yaptırılan bilirkişi incelenmesinde, davalı şirketin defterleri üzerinde yapılan incelemede, bilirkişi tarafından tespit edilen "335 kod no.lu hesapta davacıya ilişkin ödemelerin ayrıntılı olarak kayıtlarda yer almadığı, ıslak imzalı harcırah bordrolarının bulunmadığı" belirtilerek Aralık 2014-Aralık 2016 arası davacıya yapılan harcırah dışı ödemeler ve harcırah ödeme kalemleri ay bazında belirtilmiş olmakla, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında irdeleme yapılarak,

davacıya söz konusu adlar altında yapılan ödemeler içerisinden yalnızca araca bağlı zorunlu harcamalar ayrıştırılıp geri kalan tutar sigorta primine esas kazanca dâhil edilmeli, iddianın kanıtlanması konusunda 6100 sayılı Kanun hükümleri uygulanmalıdır.

Buna göre inceleme konusu dosyada yer alan yazılı belgeler irdelenmeli, ödemeler değinilen kapsamda ayrıştırmaya tabi tutulmalı, belgelerin, ait olduğu çalışma dönemi bakımından yazılı delil oluşturacağı gözetilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde: a.Müvekkilinin her ay sabit ücret aldığını, ücretin bir kısmının bordroda harcırah olarak gösterildiğini,

b.Bordrolarda kanuna karşı hile yapıldığını, davanın kabulü gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz eden vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,