Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3989 K.2025/4024

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi kapsamında olan dosyanın Dairemizin 10.10.2024 tarih ve 2023/6241 Esas, 2024/9892 Karar sayılı kararıyla davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükmün onanmasına, davacının maddi tazminat istemi hakkında kurulan hüküm yönünden ise davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle davacı lehine ancak 65.789,87 TL maddi tazminata hükmedilebileceği gerekçesi ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Karar düzeltme mahiyetli dilekçelerinde; davacı vekili usuli kazanılmış hak söz konusu olmadığını, davalı vekili manevi tazminat bakımından itirazlarının yeterli bir inceleme olmaksızın kabul edilmediğini, müvekkiline yüklenen kusur iddiasını kabul etmemekle birlikte maddi tazminat yönünden karara bağlanan 65.789,87 TL'lik bedelin aşırı derecede yüksek olduğunu belirterek Dairemiz kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Taraf vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanunda ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından taraf vekillerinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurularının reddi gerekir.