KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/4002 E., 2025/8566 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/214 E., 2024/932 K.
Karar Metni
461 kelime·2 dk okuma·9 bölüm
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı 1998 yılından 24.08.2005 tarihine kadar davalıya ait takside şoför olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar, davacının kendi araçlarında sürekli çalışmadığını, ihtiyaç olduğu zaman bazı günler çalışmasının olduğunu, diğer araçlarda da şoför olarak çalıştığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, tanık beyanlarıyla çalışmanın ispatlanamayacağından bahisle davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2021 tarihli ve 2017/661 E., 2021/235 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 01.06.2000-24.08.2005 tarihleri arasında davalılar murisi ...'a ait takside çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 21.09.2021 tarih ve 2021/1358 E., 2021/1400 K. sayılı kararı ile tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; davacının beyanı alınmak suretiyle davaya konu dönemde anılan taksi durağında kimlerle birlikte çalıştığının sorulması, bu kişilerin çalışıp çalışmadığı ilgili odadan araştırılıp teyit edilmesi halinde tanık olarak beyanlarının alınması, komşu taksi duraklarında ihtilaf konusu dönemde çalışanlar araştırılarak davacının çalışması ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulması, tanık olarak dinlenen kişilere ait çalışma kayıtları celp edilmek suretiyle beyanları denetlenmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.
Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.06.2000 -24.08.2005 tarih aralığında davalılar murisi ...'a ait ticari takside, asgari ücret ile ve 506 sayılı Kanun kapsamında hizmet akdi ile (4/a) çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekilleri çalışmanın ispatlanamadığını, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/4002, K. 2025/8566, 21 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama