Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/449 K.2025/2347

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Kurum ve ... ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacı şirkette 06.04.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili Kurumca iş göremezlik derecesinin %0 olarak tespit edildiğini, sigortalının karara itirazı sonrasında Yüksek Seçim Kurulunun 15.08.2017 tarih, 2017/9097 E. 64/12003 K sayılı kararıyla da iş göremezlik oranının %2,1 olarak belirlendiği ve sürekli bakıma muhtaç olmadığına karar verildiğini, iki rapor arasında çelişki olduğunu belirterek; davalının geçirmiş olduğu iş kazası sonrasında oluşan iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum tarafından sürekli iş göremezlik durumunun belirlenmesi için yapılan tespitlerin 506 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun uyarınca Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre yapıldığını, Kurumun işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... İnşaat..., davalı ...... vekili, davalı ... ... vekili, davanın reddini talep eden dilekçeler sunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK Kocatepe SGM’nin meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin sağlık kurulu raporunda Kurum sigortalısı ...’nın 02.02.2010 tarihinde sürekli iş göremez durumuna girdiği ve kazanma güç oranı kaybının %4,2 olduğunun tespit edildiği.

ATK 3. İhtisas Kurulunun 29.01.2014 tarihli raporunda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %12,1 olarak tespit edildiği, SGK ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için alınan ATK'nın 23.06.2016 tarihli Genel Kurul raporunda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı %12,1 olduğunun tespit edildiği, kaldırma kararı doğrultusunda dosyanın Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kuruluna gönderildiği, tanzim edilen 26.01.2023 gün ve 291 karar sayılı Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu raporu ile sigortalının sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin 30.10.2010 olduğunun tespit edildiği,

davalı Kuruma davacı sigortalının 23.02.2010 tarihli başvurusunun intikal edip etmediğinin sorulduğu, Kurum tarafından verilen 06.11.2023 tarihli cevabi yazı ile 23.02.2010 tarihli herhangi bir başvuruya rastlanılmadığı; ancak, 30.04.2012 tarihli gelir talebi bulunduğunun bildirildiği anlaşılan dosyada, 26.01.2023 tarih ve 291 karar sayılı Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu raporuna göre davacının sürekli iş göremezlik derecesinin 30.10.2010 tarihinden itibaren % 12,1 olduğu,

davacıya 01.11.2010 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiği, bilirkişi marifetiyle gelir ödeme dönemi başlangıcı olan 01.11.2010 tarihinden dava tarihi olan 26.07.2018 tarihine kadar ödenmesi gereken toplam gelir miktarının 12.890.48 TL olarak hesaplanmış ise de taleple bağlı kalınarak,

davacının davasının kısmen kabulü ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 12,1 ve sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin 30.10.2010 tarihi olduğunun tespitine, davalı SGK tarafından davacıya 01.11.2010 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, gelir ödeme dönemi başlangıcı olan 01.11.2010 tarihinden dava tarihi olan 26.07.2018 tarihine kadar ödenmesi gereken toplam gelir miktarından taleple bağlı kalınarak 100,00 TL'nin Kuruma başvuru tarihi olan 30.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Kurum ve ... ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin ve davalı Sabahattin Kayabaşı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Davalı ... ... vekili temyiz dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik derecesinin ve gelir alacağının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19 ve 95. maddeleri hükümleri ile sağlık raporları ve ATK raporları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar Kurum ve ....... vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR