Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/4570 K.2025/11789

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı, fer'i müdahil Kurum ve davalı .... Mal. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 01.10.1996-25.06.2013 döneminde davalı iş yerinde baskül imalatı, bakım onarım işlerinde ustabaşı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının taleplerinin hak düşürücü süreye maruz kaldığını, davacının iş yerinde ilk çırak olarak işe başladığını, sigortası ve primlerin Devlet tarafından yatırıldığını, daha sonra işe başlangıcının zamanında bildirildiğini eksiksiz yatırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil SGK'nın cevap vermediği, vekilinin beyanında davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2017/385 E., 2019/149 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacının davalı iş yerinde 01.10.1996-30.06.2000 tarihleri arasında toplam 1.350 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 1.057 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, davacının davalı iş yerinde 23.05.2003-25.06.2013 tarihleri arasında toplam 3.633 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 274 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarih ve 2019/2807 E., 2021/1148 K. sayılı kararı ile davalı ....Ltd. Şti. ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davalı ...Ltd. Şti. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; davacının talebinin açıklattırılması, davacının bildirimlerinin olduğu farklı sicilli iş yerleri arasında işyeri devri olup olmadığının sorulması, varsa her bir işveren nezdinde ayrı ayrı tespit yapılarak karar vermek gerektiğinden, dava dışı diğer işverenlerin de ...nın 124. maddesi gereğince davaya dahil edilmesi, ayrıca iş yerlerinin dönem bordroları işyeri kayıtları davacının şahsi dosyası celbedilerek, davacının hangi dönemde hangi iş yerlerinde çalıştığının belirlenmasi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.10.1996-30.06.2000 ve 23.05.2003-28.12.2003 tarihleri arasında ... no.lu ... adına kayıtlı iş yerinde, 29.12.2003-25.06.2013 tarihleri arasında ... no.lu iş yerinde asgari ücretle aralıksız olarak çalışma yaptığının tespitine, ... no.lu iş yerlerindeki çalışma bildirimlerinin esasında ... no.lu iş yerinde geçtiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kısmen kabul kararının yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum ve davalı ... Mal. Ltd. Şti. vekilleri, yeterli inceleme yapılmadığını, çalışmanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı, fer'i müdahil Kurum ve davalı .... Mal. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR