Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/4609 K.2025/5209

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 13.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının 08.04.2013 tarihinden (bu tarih dahil) itibaren %13,3 oranında ömür boyu meslekte kazanma gücünden kaybettiğinin ve 08.04.2013 tarihinden (bu tarih dahil) itibaren %13,3 ömür boyu meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının ayrı ayrı tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yerinde olmadığı ve Kurum işlemlerinin yerinde olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu, zamanaşımına uğradığı, İstanbul 31. İş Mahkemesinin 2019/6 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesi gerektiği, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla. Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu 22.06.2023 tarihli raporunda. "Mevcut belgelere göre; .../kızı 23.12.1964 doğumlu ...’nün 13.08.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olayla illiyetli.

Sağ ayak bileği hareket kısıtlılığı arızası nedeniyle, 1-) Olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve mesleğinin dökümhane işçileri olduğu anlaşılmakla meslek grup numarası Grup12 (oniki) kabul olunarak değerlendirildiğinde.

Sosyal Güvenlik Kurumunun 12.12.2018 tarih, 20181100004 sayılı kararında çalışır olarak bildirilen 08.04.2013 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %13.3 (yüzdeonüçnoktaüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, 2-) Aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının oy birliğiyle mütalaa olunduğu kayıtlıdır." raporu ile davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı kesin olmak üzere belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne,

davacının 13.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle 08.04.2013 tarihinden itibaren %13,3 (yüzde on üç nokta üç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiğinin ve 08.04.2013 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri 1.Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının hukuki yararı olmadığı, derdest dava bulunduğu, Mahkemenin yetkili olmadığı, zamanaşımının söz konusu olduğu, davaya neden olmadıkları, davanın sübut bulmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Adli Tıp belirlemesinin nazara alınmaması gerektiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının ve sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR