Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/5014 K.2025/12553

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 18.07.2005-16.03.2012 tarihleri arasında davalı yanında yatılı ev işçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ikametgah adresinin de davalının evine alındığını, davalının uyuşmazlık konusu dönemde 3 kez ev değiştirdiğini ve müvekkilinin de davalı ile birlikte ev değiştirdiğini, müvekkilinin Temmuz 2005-Ağustos 2008 tarihleri arasında ... Mah. ... Sk. ....

Konutları C Blok D:IS ... adresinde, Ağustos 2008-Eylül 2009 tarihleri arasında ... Mah. ... Evleri A-4 Blok D:6 ... adresinde ve Eylül 2009- 16.03.2012 tarihleri arasında ... Cad. ...

Evleri A-l Blok D:6 ... adresinde çalıştığını, müvekkilinin davalının yanında çalıştığı dönem boyunca çalışma saatlerinin belirsiz olduğunu, sabah 06.00'dan gece yansına kadar çalışmasının devam ettiğini, bununla birlikte belirli bir iş tanımı olmayıp, hem ev işleri ve hem de çocuk bakımı yaptığını, ayrıca hayvanların bakımı ile de ilgilendiğini, müvekkilinin aylık net 750,00 TL ücretle çalışmaya başladığını, 2009 yılında 1.300,00 TL, 2010 yılında 1.500,00 TL ücret aldığını, işten ayrıldığı 2012 yılına kadar aylık ücretine zam yapılmadığını ve işten ayrıldığı tarihteki ücretinin ise 1.500,00 TL olduğunu ileri sürerek,

müvekkilinin 18.07.2005-16.03.2015 tarihleri arasında davalıya ait evlerde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının müvekkilinin evinde bir hafta 2 gün ve bir hafta 1 gün olacak şekilde günlük yevmiye karşılığı ev temizliği yaptığını, zamanla müvekkili tarafından benimsenmesiyle oluşan güven sonucunda müvekkilinin eve geç geldiği zamanlarda çocuğunun yanında kaldığının da olduğunu, bunun da birkaç ayda 1 ya da 2 kez olduğunu, dava dilekçesi ekinde sunulan referans mektubunun müvekkilinin davacıyı sevip benimsemesi nedeniyle davacının isteği üzerine yazıldığını, anılan mektupta haftanın her günü ve tam gün çalıştığının kastedilmediğini,

dava dilekçesi ekinde sunulan adres kaydındaki adreste müvekkilinin 2004-2008 yılları arasında ikamet ettiğini, ancak ikametgah belgesinin tanzim tarihinin 12.04.2012 olduğunu ve belgenin altında 12.05.2012 tarihine kadar geçerli olduğunun yazılı olduğunu, müvekkilinin 2004-2008 yılları arasında ikamet ettiği adreste 12.04.2012 tarihi itibarıyla ikamet ediyor olmasının müvekkilini bağlamayacağını, davacının yevmiye karşılığı ev temizliği işi ve nadiren de olsa çocuğa bakmasının sigortalılığı gerektiren nitelikte olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde, çalışma olgusunun yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kısmen kabulü ile

Davacının 18.07.2005 – 31.12.2008* /şerh var 31.07.2008 tarihleri arasında davalılara ait iş yerinde;

18.07.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 164 gün ve günlük 16,29 TL kazançla,

01.01.2006 - 31.12.2006 tarihleri arasında 360 gün ve günlük 17,70 TL kazançla,

01.01.2007 - 30.06.2007 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 18,75 TL kazançla,

0107.2007 - 3112.2007 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 19,50 TL kazançla,

01.01.2007 - 30.06.2007 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 18,75 TL kazançla,

01.07.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 19,50 TL kazançla,

01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 20,28 TL kazançla,

01.07.2008 - 31.07.2008* tarihleri arasında 30 gün ve günlük 21,29 TL kazançla toplam 1.454 gün sigortalılığının tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilli tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: " İstanbul 20. İş Mahkemesi'nin 31.01.2023 tarihli, 2015/522 Esas - 2023/124 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Referans mektubunun davacının isteği üzerine düzenlendiğini, yatılı çalışmaya ilişkin bir beyan bulunmadığını, davacının kendi adına abonelikleri ve adreslerinin araştırılmadığını, ikamet bilgisinin 2012 yılında verildiğini ancak 2008 yılında bu adresten taşınılmış olduğunu, davacının iddia ettiği şekilde ... İnsan Kaynakları LTD şirketinin yazılı beyanında böyle bir aracılık hizmeti vermediğini belirttiği, ..., ...., ... isimli tanıkların davacının iddiası aksine beyanda bulunduğunu, güvenlik görevlisi ...’in beyanının gözetilmediğini, ...’in beyanlarının ise yatılı kalmaya ilişkin olmadığını, davacı vekilinin 21.01.2020 tarihinde azline rağmen lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiğini kararın bozulmasını talep etmektedir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde;

A. Eksik araştırma ile karar verildiğini, komşu işyeri tanıklarının dinlenilmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 18.07.2005-16.03.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR