Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/5478 K.2025/12424

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ...

Sokak No:10 .../Ankara adresinde bulunan davalı apartmanda 02.01.1992 tarihinde kapıcı olarak işe başladığını ve zorunlu olarak ayrılmış olduğunu, 15.06.2015 tarihine kadar fiilen kapıcılık görevini ifa ettiğini, davalı apartmanca davalının ilk işe başladığı 02.01.1992 tarihinde sigorta girişinin verilmiş olduğu, davacının yaptığı araştırma ile 31.10.1994 tarihinde çıkış verildiği ve bu tarihten itibaren sigorta primlerinin yatırılmadığını tespit ettiğini, davacının davalı apartmana 13.04.2015 tarihinde yazılı olarak müracaat ederek,

geçmişe yönelik sigorta primlerinin yatırılmak suretiyle mağduriyetinin giderilmesini talep ettiğini, davalı apartmanın verdiği 20.04.2015 tarihli cevap ile 31.10.1994 tarihi itibari ile sigortalı hizmetin son bulduğu, bu tarihten itibaren her hangi bir çalışmasının bulunmadığı belirtilerek talebe olumsuz yanıt verildiğini, davacının Sosyal Güvenlik İ1 Müdürlüğüne 25.05.2015 tarihinde dilekçe ile müracaat ettiği dava konusu iş yerinde fiili kapıcı olarak çalışmakta olduğunu, bu durumun Kurumca denetlenmesini istediğini, incelemenin yapıldığı ancak henüz bir sonuç bildirilmediğini ileri sürerek,

davacının davalı apartmanda 02.01.1992-31.10.1994 arası sigortalı, 31.10.1994-15.06.2015 tarihleri arası kesintisiz fiilen kapıcı olarak çalıştığının tesbiti ile geçen sürenin sigortalılık hizmetinden sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı apartman vekili.

Apartmanın tüzel kişiliği olmadığını, bu sebeple husumet itirazlarında bulunduklarını, davacının 31.10.1994 tarihinde kendisinin sağlık nedenleri ile işi bıraktığını, bu tarihten sonra başka bir iş yerinde çalıştığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından yapılan incelemede davacının çalışması ile ilgili tespit yapılamadığını, davacının apartmanın 1/A dairesinde ikamet eden ...’in eşi olduğunu o tarihlerde Yargıtay'da mübaşir olarak çalışan ...'ın yine o dönem Yargıtay üyesi olan halen apartmanda oturan ... tarafından getirildiğini, kendisinden kira, elektrik, su,

ısınma ve ikamet masrafları için ücret alınmayan bu kişinin apartman hizmetleri ile ilgilendiğini 02.01.1992-31.10.1994 arası kapıcılık hizmeti yapan davacı için bu çalıştığı sürelerde primlerinin yatırıldığını, ancak kişinin 31.10.1994 tarihinde kendi el yazısı ile hizmetten ayrıldığını ve bir daha kapıcılık yapmadığını davacının sağlık sorunları olduğunu bu nedenle kapıcılık yapamaz durumda olduğunu, dava dilekçesinde hizmetin ispatı konusunda gerçek olmayan aynı binada oturan değişik kişilerin de zaman zaman faturaları ödediğini,

sunulan belgelerin tamamının da davacının apartman yönetimine dilekçe sunduğu 13.04.2015 tarihine ait belgeler olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil SGK cevap dilekçesinde; davaların kamu düzenine ait olup çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatı gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 01.11.1994-14.07.2002 tarihleri arasında davalı işverenlikte Ekim, Kasım, Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında ayda 10 gün diğer aylarda ayda 7 gün prime esas asgari kazançla çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli kararı ile Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dinlenilen tanıkların sigorta kayıtları ile adres bilgilerinin Nüfus Müdürlüğünden getirtildiği,

31.10.1994 tarihli istifa dilekçesi sunulmuşsa da dinlenilen komşu kapıcı, komşu apartman sakinleri ve komşu iş yeri çalışanları ile tanık ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davacının 31.10.1994 tarihinden sonra da kapıcılık hizmetini vermeye devam ettiği ve kamu tanığı ...'un ifade içeriği birlikte değerlendirildiğinde davacının eşinin emekli olduğu tarihe kadar davalı apartmanda çalıştığı, çalıştığı dönem içinde temizlik işine de gittiği,

apartmanda yapılan keşifle saptanan apartmanın büyüklüğü ve yapılan işlerin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde tam zamanlı çalışmayı gerektirmediği ve kısmi 31.10.1994 ile 14.07.2002 tarihleri arasında kısmi zamanlı olarak çalıştığına dair Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli kararının süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "..1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığından, söz konusu itirazlar inceleme konusu yapılmamıştır.

2.Mahkemece davacının kabul edilen 01.11.1994-14.07.2002 arası hizmetlerinin bitimi olan 14.07.2002 tarihi eşinin emekli olduğu tarih olup, bu tarihten sonra eşinin çalıştığı kabul edilerek, davacının bu tarihten 15.06.2015 tarihine kadar olan hizmet talebi reddedilmiş ise de dosyadaki tanık anlatımları ve 10.05.2015 tarihli makbuz ile 12.06.2015 tarihli tespit tutanağından davacının iddia edildiği gibi 1992 tarihinden itibaren çalışmasının devam ettiği, emekli olan eşinin emekli olduktan sonra bu işte çalışmasının eşe yardım niteliğinde olduğu anlaşılmakla bu dönem içinde kısmi çalışması belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi bozma nedenidir...." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yaptığı iş nazara alınarak ocak, şubat, mart, ekim, kasım, aralık aylarında ayda 10 gün; nisan, mayıs, haziran, ağustos, eylül aylarında ayda 7 gün çalıştığı değerlendirilmesine ilişkin bilirkişi raporuna itibar edilmiş, davacının kış aylarında kalorifer yakma hizmetinin yerine getirildiği,

diğer günlerde 10 daireli apartmanda günlük çöp toplama, sipariş alma ve servis, ve genel temizlik işleri için ayda 7 gün, kalorifer yakma işi için de kış aylarında bu çalışmaya günlük 1 saat eklendiğinde çalışmasının aylık 10 gün üzerinden değerlendirilmesi gerektiği, bozma ilamı doğrultusunda davacının eşi emekli olduktan sonra eşinin yaptığı işlerin aile dayanışması kapsamında değerlendirilerek hizmetinin tespiti ile davanın kısmen kabulüne davacının davalı işverenlik bünyesinde 01.11.1994-12.06.2015 tarihleri arasında ocak, şubat, mart, ekim, kasım, aralık aylarında ayda 10 gün;

nisan, mayıs, haziran, temmuz, ağustos, eylül aylarında ayda 7 gün hizmet sözleşmesine dayalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kısmen kabul kararının hatalı olduğunu, çalışmanın tam süreli olduğunu beyanla kararının bozulmasını talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR