KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/5717 E., 2025/11845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1429 E., 2024/3550 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 5. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/53 E., 2023/11 K.
Karar Metni
531 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin mobilya dekorasyon ustası olduğunu, davalı kişilerin işçisi olarak .... isimli otelin dekorasyon işinde çalışmaya başladığını, 14.11.2015 tarihinde düşerek iş kazası geçirdiğini, davacıda kırıklar meydana geldiğini, maluliyet oranının tespiti için ...
SGM 'ye başvurduklarını, ancak düzenlenen raporda davacının işyerindeki çalışmalarını ispat edecek yeterli bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, davacının çalıştığı işyerinde iş kazası geçirmesine rağmen davalı işverenlerin yasal mecburiyete ve davacının talebine rağmen Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirmediklerini, bu nedenlerle davacının davalı işverene ait işyerinde 24.11.2015 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Sgk vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların imzaladığı iş sözleşmesinde müvekkiline ait ... Mobilya Ltd.
Şti.'nin kaşesi bulunduğunu ve sözleşmenin ... tarafından imzalandığını, müvekkilimin ... isimli şahsı tanımadığını, müvekkili ile dosyadaki şahıslar arasında eser sözleşmesi niteliğinde bir sözleşme akdedilmediğini, müvekkiline ait şirketi imzaya ve temsile yetkili tek kişinin ... olduğunu, bilirkişi tarafından her ne kadar anılan kaşenin başkası tarafından kullanılması hayatın olağan akışına aykırı karşılansa da anılan sözleşme geriye dönük imzalanmış olup anılan tarihlerde müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazasından dolayı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralandığı için istirahatte olduğunu,
bu nedenle belirtilen sözleşmenin müvekkilini bağlamayacağını, davalılar her ne kadar ...'nın ticari unvanının olduğunu kendi nam ve hesabına iş yaptığını, kendi kusuru nedeni ile sakatlanması neticesinde kimsenin tazminata hak kazanamayacağını belirtmiş ise de bunun kabulünün mümkün olmadığını,
Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesi 2016/310 E. sayılı dosyasının 13.10.2016 tarihli celsesinde ...'nın hukuk davasından doğan hakları saklı kalmak kaydı ile 1000 TL maddi zararın ... tarafından ödendiğini beyan edip şikayetinden vazgeçtiğini, Hukuk Mahkemelerinin, Ceza Mahkemesinin maddi vakıaların tespiti hususunda bağlı olduğunu, belirterek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 24.11.2015 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/5717, K. 2025/11845, 15 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama