Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/5941 K.2025/12316

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 05.04.2012 - 19.02.2015 tarihleri arasında davalı işveren yanında haftanın 5 günü bazen de 6 günü hizmetli olarak sabah 07:30 ile 18:30 saatleri arasında çalıştığını, sigortasının yapılmadığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, dini ve milli bayramlarda da çalıştığını, ancak fazla mesai ücreti almadığını, davacının aldığı en son maaşının 1.800,00 TL olduğunu belirterek 05.04.2012 - 19.02.2015 tarihleri arasında davalı işveren yanında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, davalının yanında sürekli ve kesintisiz olarak çalışmadığını, haftanın 1 veya 2 günü gelerek gündelikçi olarak çalıştığını, davacının işçilik alacaklarının ve sigortalılık talebinin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu, 01.04.2015 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ev hizmetlerinde çalışanlar için çalıştığı gün kadar sigortalı sayılacağı ilişkin kanunun da davacının 19.02.2015 tarihinde işi bırakması nedeni ile uygulanamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

2- Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının tespitin istediği tarihler olan 05.04.2012 - 19.02.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde hiçbir çalışmasının bulunmadığını, bu tarihlerde dava dışı ... Hiz. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinde çalışmalarının bulunduğunu, Kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilemeyeceğini, davalı işverenin ve davacının Kurum nezdindeki kayıtları dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile,

Davacının ... sicil numaralı davalıya ait ev işyerinde;

05.04.2012 - 30.06.2012 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 85 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 29,55 TL ücretle,

01.07.2012 - 30.08.2012 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 60 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 31,35 TL ücretle,

30.09.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 120 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 31,35 TL ücretle,

01.01.2013 - 30.06.2013 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 180 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 32,62 TL ücretle,

01.07.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 180 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 34,05 TL ücretle ,

01.01.2014 - 30.06.2014 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 180 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 35,70 TL ücretle ,

01.07.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 180 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 37,80 TL ücretle,

01.01.2015 - 19.02.2015 tarihleri arasında davalıya ait ev hizmetlerinde toplam 49 gün süre ile prime esas taban ücretle günlük 40,05 TL ücretle 4/1-a kapsamında çalıştığının tespitine,

Davacının SPEK talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin 19.07.2024 tarihli, 2015/532 Esas - 2024/558 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporuna itirazlarının usulünce değerlendirilmediğini, davanın hak düşürücü süre açısından reddine karar verilmesi gerektiğini, Mahkeme tarafından herhangi bir sigortalılığı bulunmayan tanık anlatımlarına göre karar verildiğini, komşu işyerilerinde sigortalılığı bulunan kişilerin ise davacıyı tanımadığına dair beyanlarının göz önüne alınmadığını, tanık beyanları dışında resmi ve yazılı deliller bulunmamasına rağmen davanın sadece tanık anlatımlarıyla kabul edilmesinin, tanık anlatımlarındaki çelişkiler dahi giderilmeden davacının ne iş yaptığı konusunda hiçbir bilgisi olmayan,

ne davalı işveren ne de davalı işverenin diğer işçileri tarafından tanınmayan kişiler tarafından bulunulan beyanların kabul edilerek karar verilmesinin bozmayı gerektirdiğini, davacının, müvekkiline ait evde sürekli ve kesintisiz olarak çalışmadığını, haftanın çağrıldığı 1 veya 2 gününde gelerek temizlik hizmetini yaptığını ve gündelikli olarak çalıştığını, bu şekli ile de hiçbir zaman ayda 10 günden fazla temizlik hizmeti yapmadığını, bunun aksini belirten somut hiç bir delil bulunmadığını beyan etmektedir.

2- Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre açısından reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece hizmet tespit davalarında gösterilmesi gerekli inceleme ve araştırma titizliği yeterince gösterilmeden hüküm tesis edildiğini, dinlenen tanıkların, bu tip davalarda Yargıtayın tanıklık edebilmek için aradığı niteliklere sahip olmadığını, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunun cevap dilekçesi ve beyanları dikkate alınmadan hazırlandığını ve yetersiz olduğunu, bilirkişi raporunda yoruma dayalı değerlendirme ve tespitler yer aldığından ayrıca hatalı ve eksik inceleme içerdiğinden bu rapora dayanılarak davanın kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 05.04.2012 - 19.02.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR