Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/6095 K.2025/14039

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde 01.04.2010-15.12.2014 tarihleri arasında montaj elemanı olarak geçen çalışmasına dayalı olarak davacıda oluşan meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat alacağının davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında maddi tazminata dair talebini 1.380.332,92 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin tüm yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, davacının iddia ettiği gibi maluliyetinin bulunmadığını, maluliyet ile iş koşulları arasında illiyet olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle.

Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 26.01.2023 tarihli raporu ile davacının sol el bileğinde tenosinovit hastalığı tespit edildiği, kişinin yaptığı iş, çalışma koşulları ve iş yerindeki ergonomik maruziyetleri göz önünde bulundurulduğunda hastalığının mesleki olduğu ve E cetveline göre %11,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa olunduğu, kusur raporuna göre davalı Şirketin %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, hesap bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda meydana gelen meslek hastalığı nedeniyle maddi zararın belirlendiği,

alınan kusur raporu ve hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle," maddi tazminat davasının kabulü ile 1.380.332,92 TL maddi tazminatın 17.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kabulü ile davacının yaşı, sosyal ve ekonomik durumu, kusur oranı, maluliyetinin derecesi, paranın alım gücü ve olayın ağırlığı gibi özellikler gözönünde bulundurularak 20.000,00 TL manevi tazminatın 17.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının varlığını iddia ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, meslek hastalığı ile davalı Şirket bünyesinde yaptığı iş arasında illiyet bağı bulunmadığını, bu sebeple davacının taleplerinden müvekkil şirketin sorumlu tutulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği tarihe kadar olan süreçte davacının çalıştığı tüm iş yerleri ile bu iş yerlerindeki görevlerinin araştırılmadığını,

yasal düzenlemeler uyarınca hiç kimsenin emeklilik yaşının 74 yaş olmadığı ve tüm çalışanların artık çok erken yaşlarda emekliliğe hak kazandıklarının ortada olduğunu, bilirkişi tarafından emeklilik yaşının 74 olduğu ve bu bağlamda 48 yıllık bir kayıp bulunduğu tespitlerinin hatalı olduğunu, davacının iş gücü kaybının %60'ın altında olmasına rağmen pasif dönem hesaplaması yapılmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR