Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/6132 K.2025/11752

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisinin taş kırma ünitesinin bulunduğu kısımda atıl vaziyette bulunan konvür taşıma bantlarının söküm işlemini yaptığı sırada dengesini kaybederek taşıyıcı bant üzerinde yüksekten düşme nedeniyle olay yerinde hayatını kaybettiğini, müvekkili Kıymet'in vefat edenin eşi, diğer müvekkilleri .... ve küçük ...'in vefat edenin çocukları olduğunu, ceza davasında murisin 4/b sigorta kaydı olması nedeni ile eser sözleşmesi kabul edilerek şirket yetkililerinin beraatine karar verildiği ancak murisin işveren nezdinde hizmet akdi ile çalıştığı,

maddi manevi tazminat talepli Denizli 3. İş Mahkemesinin 2020/652 Esas sayılı dosyasında Mahkemenin Kuruma müracat edilmesini istediğini, başvuruları neticesinde Kurum tarafından bu taleplerinin reddolunduğunu, murisin kaza esnasında vinç de dahil olmak üzere, işin yapılmasında kullanılan tüm iş aksamı ve makineler işverene ait olup, müteveffanın zaten böyle bir işi kendi imkanları ile finanse etmesi,

makineler ile alet ve edevatın kendisine ait olmasının beklenemeyeceğini, çoğu zaman işverenin müteveffanın yanına yardım etmesi için eleman dahi verdiğini, ancak olayın olduğu gün, müteveffayı yalnız başına ve iki vinç operatörünün yerine tek operatör ile çalıştırdığını müvekkillerinin murisinin davalı iş yerinde çalışırken geçirdiği kaza sonucu vefat ettiğini, kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13/1-a bendi uyarınca iş kazası olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum denetmenliği tarafından düzenlenen 16.09.2020 tarihli ve 409205/17/İR/17 sayılı rapor ile ...'in 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi kapsamında sigortalı olduğu,

21.04.2020 tarihinde yürütmekte olduğu iş nedeniyle kazaya uğradığı saptandığından kaza olayının 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca iş kazası olduğunun tespit edildiğini, mezkur kaza, iş kazası olarak tespit edildiğinden Kurumun davada hasım sıfatının bulunmadığını, Kurum yönünden davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini, Denizli İl Müdürlüğünün 21.04.2020 tarihli ve 2020/1251 Karar no.lu komisyon kararı ile ...'in 13.05.2020 tarihinde ...

Beton taşıyıcı bant üzerinde dengesini kaybederek yaklaşık 8 metre mesafede bulunan zemine dikey açıyla düşmüş olduğu belirtilerek kazanın 506/5510 sayılı Kanun'un 11/13. maddesi hükümleri dahilinde iş kazası sayılmasına karar verildiğini, ...'in 2018, 2019 ve 2020 yıllarında 4/b kapsamında Kurum sigortalısı olduğunu, müteveffanın üç yılı aşkın süre ile Bağ-Kur sigortalısı olarak çalıştığı için yapılan yardımların 4/b kapsamında yapıldığını, davacı vekilinin iddia ettiği gibi müteveffanın 4/a kapsamında çalışmasının olmadığını beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu olayda ... ile müvekkili şirket arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesinden değil, eser sözleşmesinden kaynaklandığını, müteveffanın kaza tarihinde davalı müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, zira müteveffanın kendi nam ve hesabına çalıştığını, davalı müvekkili şirketin ise şantiyesinde yer alan konvür taşıma bantlarının sökümü işlemi için dışarıdan hizmet alarak ... ile eser sözleşmesi kapsamında anlaştığını, kendine ait bir iş yeri bulunan ve olaydan önce de defalarca fatura karşılığında müvekkili şirket ile iş yapmış olan müteveffanın olay günü müvekkili şirketin Serinhisardaki şantiyesinde atıl vaziyette bulunan konvür taşıma bantlarının söküm işlemlerini yapmakta iken kendi kusuru neticesinde vefat ettiğini, davanın reddini talep etmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "Davanın reddine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuştur. Temyiz dilekçesinde; Davalıya ait iş yerinde iş görme esansında ve davalıya ait malzemeleri kullanırken kaza geçirdiğini hizmet ilişkisi olduğunu, emir ve talimat aldığını, bağımlılık ve zaman unsurunun sağlandığını, ceza davasındaki tespitin bağlayıcı olmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmektedir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde 21.04.2020 tarihinde geçirdiği kazasının 4/1-a kapsamında iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR