Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/6327 K.2025/5895

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek bu oran üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespiti ile gelirlerin yasal faiziyle birlikte ödenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 04.07.2008 tarihinde meydana gelen iş

kazası neticesinde sürekli iş göremez duruma girmesi sebebiyle kendisine %14,3 sürekli iş göremezlik

derecesi üzerinden 24.11.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, işveren

aleyhine Ankara 39. İş Mahkemesinin 2016/52 Esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davasının yapılan

yargılaması esnasında tanzim edilen 27.02.2020 gün ve 364 sayılı rapor ile davacının sürekli iş

göremezlik derecesinin %38,3 olarak tespit edildiği, Kuruma 08.09.2020 tarihinde yapılan başvuru ile

davacıya bu sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlanarak fark sürekli iş göremezlik

derecesine istinaden ödenmesi gereken fark sürekli iş göremezlik gelirlerinin işlemiş yasal faizleri ile

birlikte ödenmesinin talep edildiği, ancak Kurum tarafından bu talebe olumsuz cevap verildiği iddiasıyla davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %38,2 olduğunun tespiti ile bu oran üzerinden

bağlanacak gelirlerin, ödeme tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faizleriyle birlikte 140.413,24 ₺'nin davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının nasıl tespit edileceği düzenlendiği, buna göre Adli Tıp Kurumu kararlarının bağlayıcılığı bulunmadı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığı, dava dilekçesinin usule uygun olmadığı, dava dilekçesinin eklerinin ayrıca tebliğini talep ettikleri, davalı değil ihbar edilen oldukları, davacının maluliyet oranının tespitinin gerektiği, iş kazasının meydana gelmesinde kusurları bulunmadığı, taraf sıfatlarının olamadığı, her türlü iş güvenliği tedbirini aldıkları, tazminat yasal koşullarının oluşmadığı, tazminat davasındaki kusur raporlarının çelişik olduğu, sürekli iş göremezlik oranının başlangıç tarihinin tespiti gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %38,2 olduğu, Sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin 04.04.2009 olduğu anlaşıldığı, fark aylıklar yönünden hesap raporu aldırılmış, gelir ödeme dönemi başlangıcı olan 23.04.2009 tarihinden dava tarihi olan 23.09.2020

tarihine kadar ödenmesi gereken fark gelir miktarının 99.329,94 TL olduğu, aylık fark gelir miktarlarına ödeme tarihlerinden dava tarihi olan 23.09.2020 tarihine kadar işlemiş yasal faiz miktarının ise 41.083,30 TL olduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davacının sürekli iş göremezlik oranının 04.04.2009 tarihinden itibaren %38,2 olduğunun tespitine, 99.329.94 TL fark gelir ile 41.083.30 TL işleyen faiz olmak üzere toplam 140.413.24 TL'nin davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, 99.329.94 TL asıl alacağı dava tarihinden tahsil tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davacıya dava tarihinden itibaren %38,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden aylık bağlanması ve yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Kocatepe SGM’nin 30.05.2011 tarihli yazısı gereği davacının sürekli işgöremezlik oranının E cetveline göre % 14,3 olduğu, davacıya 04.07.2008 tarihli iş kazasına istinaden 24.11.2008 tarihinden geçerli %14,3 SİD üzerinden sürekli işgöremezlik geliri bağlandığı, Ankara 39. İş Mahkemesinin 2016/52 Esas sayılı iş kazası nedeni ile dahili davayı işveren aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasında.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 08.11.2017 tarihli raporu ile davacının E cetveline göre %25 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına dair görüş bildirdiği, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu 27.02.2020 gün ve 364 sayılı raporu ile E cetveline göre %38,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği, 06.07.2023 tarihli Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu raporunda geçici işgöremezlik süresi olan 9 ayın bitiminden itibaren E cetveline göre %38,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına dair görüş bildirdiği,

davalının sürekli iş göremezlik oranının yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edilmiş bulunduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesinde ve iş göremezlik geliri bağlanmasının koşullarını içeren maddenin uygulanmasında Kurum yetkili olup, Kurumun çıkardığı yönetmelikler ile iş göremezlik gelirnin bağlanmasına karar verildiği, Yönetmelik, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği olup kayıp oranlarının tespit edilme usulü bu yönetmelikte düzenlendiği, buna göre yerel mahkeme dosyası kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu raporlarının herhangi bir bağlayıcılığı bulunmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde özetle; raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu, 506 sayılı Kanun hükümlerinin esas alındığı ancak anılan Kanun'un mülga olduğu, davalının davada taraf olmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranı belirlenerek bu oran üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespiti ile gelirlerin yasal faiziyle birlikte ödenmesine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR