Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/6726 K.2025/11876

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı .... ünvanlı işyerinde 06.03.2017 - 03.05.2018 tarihleri arasında "Teknik Büro Personeli" olarak çalıştığını işyerinde en son 2.250 TL ücret alırken ücretinin asgari ücret olan kısmını banka kanalı ile diğer fark kısmı ise elden "hizmet bedeli" "maaş ödemesi" adı altında kasa defterine işlenmek, karşılığında makbuz verilmek suretiyle elden ödendiğini, sigorta primlerinin ise asgari ücret üzerinden yatırıldığını belirterek prime esas kazancının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının şirkette işe İş-Kur vasıtası ile başladığını, yaklaşık üç ay İş-Kur vasıtası ile çalıştıktan sonra 11.07.2017-10.05.2018 tarihleri arasında şirket sigortalısı olarak çalışmasına devam ettiğini, davacının İş-Kur vasıtası ile ücretinin ödendiği zamanlarda da ücreti asgari ücret olarak belirlendiğini ve sigorta primlerinin de bu ücret üzerinden yatırıldığını, davacının özel bir mesleki vasfı bulunmadığı için aylık 2.250,00 TL ücret almasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Kurum vekili, davacının kendi kusurlarını ve davalı işverenin kusurlarını Kuruma yükleyemeyeceğini, dava açılmasına kendilerinin sebebiyet vermediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dilekçesi ekinde sunduğu kayıtların şirkete ait kayıtlarda karşılığının bulunmadığı, bu durumda söz konusu kayıtların resmi kayıtlar olmadığı, bu durumda bu belgelere göre inceleme yapılmayarak dosyadaki diğer belgelerle inceleme yapılması gerektiği, 1989 doğumlu olan davacı adına davalı işyerinde işe başlamadan önce 217 günlük başka işyerlerinden bildirilen hizmeti bulunduğu,

davalı işyerinden bir önceki işyerinde kantin görevlisi sıfatıyla hakkında bildirimi yapılmış ve kazancı asgari ücret olarak bildirilmiş davacının davalı işyerinden ise satış temsilcisi olarak gösterilmek suretiyle asgari ücreti üzerinden bildirimi yapıldığı, bu verilere göre davacının önceki iş tecrübesi, yaptığı işin önemi ve yaptığı işteki tecrübesine ilişkin husus ile yazılı belge veya yazılı delil başlangıcı olabilecek belgenin olmaması,

söz konusu ücret hususunun sadece tanık beyanları ile tespitinin mümkün olmaması hususları göz önüne alınarak davacının ücret iddiasını ispatlayamadığı yönünde kanaate varılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf istemi ile aynı gerekçelerle ve Sosyal Güvelik Kurumu Denetmenliği'nin aynı konuda Ankara 3. İş Mahkemesinin 2022/179 Esas sayılı dosyası ile açılan davada dava ... tarafından yapılan şikayet neticesinde hazırlanan 2024/406691/18 sayılı raporunda yapılan incelemede 2016/01-02-03-04-05-06-07-08-09-10-11-12, 2017/01, 10, 2018/03 aylarında davacı yönünden Kuruma bildirilen tutarın yevmiye defterine işlenen tutarlardan fazla olduğunun tespit edildiğini ve davalı işverene 5510 Sayılı Kanun'un 102. maddesi kapsamında idari para cezaları uygulandığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası ile tanık beyanları, mesaj dökümleri ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,