Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/677 K.2025/7702

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverene ait iş yerinde ... tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle Uşak 1. İş Mahkemesinin 2019/476 Esas sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını, bu davanın 1 no.lu ara kararı uyarınca meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti için dava açmak üzere süre verildiğini beyanla müvekkilinin geçirdiği kaza sonucunda sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğini, somut olayda, davacının geçen zaman içerisinde tamamen iyileştiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı vekili, müvekkili Kurum aleyhine dava açılmadan önce Kuruma müracaat şartının olduğunu, davacı tarafça Kuruma müracaat edilmeksizin dava açıldığından dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, Uşak 1. İş Mahkemesinin 2019/476 Esas sayılı dosyasında davacı tarafça sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmediğini, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen oranın davalılar açısından usulü kazanılmış hak oluştuğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda; davalı/sigortalı ...'ın davacıya ait iş yerinde çalışmakta iken 25.04.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet oranının Sosyal Güvenlik Kurumunun SGK Bölge Sağlık Kurulunun 27.02.2020 tarih ve 20206400028 sayılı kararında sürekli iş göremezlik derecesinin 5.2 (beşnoktaiki) olduğuna karar verildiği, bu karara itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulunun 29.06.2020 tarih ve 20209451 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin %5.2 (yüzdebeşnoktaiki) olduğuna karar verildiği,

YSK raporuna itiraz üzerine ATK 3.İhtisas Kurulunun 27.12.2021 tarih ve 24263 K. sayılı kararı ile E cetveline (yaşına) göre %49.2 (yüzdekırkdokuznoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği, ATK 3.İhtisas Kurulu raporu ve Yüksek Sağlık Kurulu Raporları arasında çelişki olması nedeniyle dosyanın ATK 2.Üst Kuruluna gönderildiği, düzenlenen 07.07.2022 tarih ve 1714 sayılı karar ile ...’ın ... tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı el bileği, el parmakları hareket kısıtlılığı ve sağ el 5. parmak ampütasyonu arızaları nedeniyle.

Sosyal Güvenlik Kurumunun 27.02.2020 tarih 20206400028 sayılı raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 27.09.2017 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %49.2 (yüzdekırkdokuznoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı Yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına karar verildiği anlaşılmakla,

dosya kapsamına göre davalı ...'ın ... tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 27.09.2017 tarihinden itibaren %49,2 olduğu" gerekçesine dayalı olarak davanın kabulü ile davacı ...'ın 25.04.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 27.09.2017 tarihinden itibaren %49,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sigortalının, iş kazasına bağlı meslekte kazanma güç kaybı oranının belirlenmesi amacıyla yapılan incelemeler kapsamında, tazminat davasındaki yargılama sürecinde alınan ara karar üzerine sigortalı tarafından açılan işbu davada Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun kararı esas alınarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararında emsal Yargıtay kararı doğrultusunda verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş,

davalı tarafından kazalının itirazı olmayan YSK raporunun davacı aleyhine kesinleştiği istinaf sebebi olarak ortaya konulmuş ise de söz konusu YSK raporunun Kurum Sağlık Kurulu raporuna göre davacı aleyhine olmadığından ve işveren tarafından açılan tespit davasında kazalının itiraz etmesini gerektirir bir sebep söz konusu olmadığından ve işbu davanın niteliği itibariyle resen araştırma ilkesine tabi olmasından dolayı davalı tarafın istinaf sebebi yerinde görülmemiş olup davalıların istinaf itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... ... vekili, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğini, somut olayda, davacının geçen zaman içerisinde tamamen iyileştiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı vekili, müvekkili Kurum aleyhine dava açılmadan önce Kuruma müracaat şartının oluştuğunu, davacı tarafça Kuruma müracaat edilmeksizin dava açıldığından dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, Uşak 1. İş Mahkemesinin 2019/476 Esas sayılı dosyasında davacı tarafça sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmediğini, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen oranın davalılar açısından usulü kazanılmış hak oluştuğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonrası sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR