KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/6944 E., 2026/693 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2025/48 E., 2025/200 K.
- İlk derece mahkemesi
- Çorlu 2. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/54 E., 2024/292 K.
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 20.06.1999-04.11.2002 tarihleri arasında davalı iş yerinde 12 saat süre ile asgari ücretin çok üzerinde bir maaş ile çalıştığını, davacının sigorta girişinin geç bildirilmesi nedeniyle maddi kayba uğradığını, geç ve yanlış bildirim sebebiyle EYT'den yararlanamadığını, bu sebeple hakkını kullanmadığını beyanla sigorta başlangıç tarihinin 20.06.1999 olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı taraf EYT erken emeklilik şartlarının yerine getiremediğinden emeklilik uygulamasından yararlanmak maksatlı olarak işbu davayı açtığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanık beyanlarının değerlendirilmediğini, beyan etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet tespiti talebine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; davalı Kurum kayıtları, bilgi ve belgeler, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, tanık beyanlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/6944, K. 2026/693, 3 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama